้ว ค่าชดเชยการรื้อถอนก็สมเหตุสมผล เป็นไปตามกฎหมายอย่างสมบูรณ์ ถึงแม้เราจะหาเรื่องจากการที่พวกเขาจ้างคนมาบังคับรื้อถอน แค่นี้ก็ไม่มีทางทำให้บริษัททั้งหมดล่มได้หรอก อย่างมากก็แค่จ่ายค่าปรับหรือลงโทษแพะรับบาปที่พวกเขาผลักออกมาสักคน”“งั้นก็ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอ?”ทุกคนตกอยู่ในความเงียบผ่านไปสักพัก เฉาเยวียนก็เอ่ยปากอย่างลองเชิง “หรือว่าพวกเราจะไปที่หลี่กรุ๊ป……”“หน่วยพิทักษ์ราตรีเป็นองค์กรที่ปกป้องประเทศและรับผิดชอบเฉพาะเหตุการณ์เหนือธรรมชาติเท่านั้น การลงมือกับบริษัทเอกชนโดยไม่มีเหตุผลหรือหลักฐานใดๆ จะถูกลงโทษ” หลินชีเยี่ยพูดตัดบทเฉาเยวียนเขาเงียบชั่วครู่แล้วพูดต่อว่า“เรื่องนี้ฉันจะหาทางจัดการเอง ตอนนี้ก็ดึกแล้ว แยกย้ายกันไปนอนเถอะ พรุ่งนี้เช้าจะออกเดินทางกลับเมืองหลวง”ทุกคนมองหน้ากัน ได้แต่จำใจแยกย้ายเมื่อทุกคนเดินห่างออกไป หลินชีเยี่ยก็ปิดไฟนอนลงบนเตียงไม้แข็งๆ ค่อยๆ หลับตาลง ความมืดของรัตติกาลค่อยๆ ทวีความเข้มขึ้น ละอองน้ำอันพร่าเลือนผสมปนเปกับหยดฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างหนาแน่น เต็มไปทั่วทั้งฟ้าและดิน ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด หลินชีเยี่ยเปิดเปลือกตาขึ้น มองไปยังลานบ้านด้านนอกหน้าต่างที่มืดสนิทร่างกายของเขากลายเป็นเงาสีดำ หายวับไปในความมืด
