งไม่ต้องพูดถึงการเข้าไปข้างใน”แสงในดวงตาของหลินชีเยี่ยที่เพิ่งลุกโชนขึ้นก็หรี่ลงอีกครั้ง“ไม่ว่าอย่างไร พวกเราจะพยายามอย่างสุดความสามารถในการค้นหาอาณาจักรคธูลู เพราะสถานที่นั้นยิ่งคงอยู่นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นภัยต่อโลกนี้มากเท่านั้น”จั่วชิงเห็นอีกฝ่ายหมดกำลังใจ จึงเอ่ยปากปลอบใจหลินชีเยี่ยรับน้ำชาที่จั่วชิงส่งให้ ก้มหน้าจิบหนึ่งอึก พยักหน้าเงียบๆ“อ้อใช่ คราวนี้พวกนายออกไป พบเบาะแสของโจวผิงบ้างไหม?”“พบบ้างเล็กน้อย”หลินชีเยี่ยเล่าร่องรอยบนเกาะเล็กให้จั่วชิงฟังอย่างคร่าวๆ อีกฝ่ายพยักหน้าอย่างครุ่นคิด“ถูกเทพสามองค์ไล่ล่า……แถมเป็นเมื่อหนึ่งเดือนก่อน แค่ข้อมูลเท่านี้ก็ยังไม่สามารถระบุตำแหน่งของเขาได้ หรือว่าจะต้องให้ลู่อู๋เหวยออกทะเลอีกรอบ?”เกาะที่หลินชีเยี่ยระบุไว้อยู่ห่างจากต้าเซี่ยมาก หากลู่อู๋เหวยออกทะเลไปตามโจวผิง ด้วยความเร็วของเขา อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน แบบนี้ด่านซานไห่ที่คุมทะเลตะวันออกเฉียงใต้ก็จะไม่มีคนเฝ้า“บางทีเราอาจจะถามสมาคมปีศาจดู?” หลินชีเยี่ยเสนอแนวคิดใหม่“สมาคมปีศาจมีอิทธิพลกว้างขวางในต่างแดนและมีข่าวสารที่รวดเร็วมาก ถ้า ปรมาจารย์กระบี่ทำเรื่องใหญ่อะไรในต่างแดนจริง พวกเขาน่าจะมีข่าวบ้าง”“อืม ลองดูก็ได้”หลินชีเยี่ยนึกถึงสีหน้าของจี้เนี่ยนบนเรือ ลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ยังถามว่า“แต่ทำไมเธอถึงอยากกลับต้าเซี่ยกะทันหันล่ะ? มีภารกิจอะไรหรือเปล่า?”“ภารกิจ? เป็นไปไม่ได้หรอก”
