างหนักเพื่อช่วยชีวิตเธอไว้หลังจากนั้น เขาก็พาจี้เนี่ยนไปอยู่ด้วยตลอด ทั้งสอนวิธีการใช้ชีวิตและป้องกันไม่ให้เธอสูญเสียการควบคุมอีกครั้งต่อมา เกิดอะไรขึ้นฉันก็ไม่แน่ใจ แต่ไม่นานหลังจากนั้น จี้เนี่ยนก็ออกจากต้าเซี่ยไป บอกว่าจะเข้าไปในหมอกเพื่อหาทางกลับบ้าน ผู้บัญชาการเยี่ยห้ามเธอไม่ได้ จึงต้องปล่อยให้เธอจากไป……หลังจากนั้น ก็มีกลุ่มที่อ้างตัวว่าเป็นสมาคมปีศาจผงาดขึ้นมาอย่างรวดเร็วในหมอก”“อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง……” หลินชีเยี่ยพยักหน้าจั่วชิงมองนาฬิกาบนผนัง แล้วลุกขึ้นจากที่นั่ง “ฉันต้องไปที่ด่านเฉินหนานเดี๋ยวนี้ เรื่องการติดต่อกับสมาคมปีศาจก็ฝากนายด้วยนะ……ภารกิจของพวกนายยังไม่จบ รีบพาโจวผิงกลับมาให้เร็วที่สุด ถ้าทำไม่ได้จริงๆ ฉันคงต้องส่งลู่อู๋เหวยไปแล้วล่ะ”“ครับ” หลินชีเยี่ยตอบอย่างจริงจัง จั่วชิงหยิบเอกสารขึ้นมาสองสามฉบับ กำลังจะเดินออกไป เห็นหลินชีเยี่ยยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะ จึงอดถามไม่ได้ว่า“มีอะไรอีกไหม?”“มี” หลินชีเยี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง “ผมอยากหาที่อยู่บ้านของคนคนหนึ่ง……”“ที่อยู่บ้าน? ของใคร?”“……เสิ่นชิงจู่”……เมืองหลวงสุสานหน่วยพิทักษ์ราตรีเงาร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมขาดรุ่งริ่ง ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากหน้าป้ายหลุมศพสายลมอ่อนๆ พัดผ่านสุสานอันเงียบเหงา ทำให้กลีบดอกไม้สีขาวหน้าป้ายหลุมศพปลิวว่อนราวกับเกล็ดหิมะ ผมสีดำของหญิงสาวพลิ้วไหว เผยให้เห็นดวงตาคู่หนึ่งที่แดงก่ำ เธอยื่นมือทั้งสองข้างออก
