”สายตาของเขาตกไปที่ด้านหลังของพวกหลินชีเยี่ย มองไปที่จี้เนี่ยนและคนอื่นๆ ที่ทยอยลงมาจากเรือ เขาโบกมือเล็กน้อย “สาวสวย ไม่ได้เจอกันนานนะ”เมื่อสองปีก่อนตอนที่เทพทั้งเก้าของอียิปต์บุกเข้ามา ภาพที่จี้เนี่ยนขับรถแมคลาเรนออกมาจากหมอกเพื่อช่วยต้าเซี่ยยังคงชัดเจนในความทรงจำของเขา… แน่นอน สิ่งที่ประทับใจที่สุดคือภาพที่เธอและเยี่ยฟ่านนั่งรถบินจากไป ทิ้งเขาและกวนไจ้ไว้อย่างไร้ความปรานี“ไม่ได้เจอกันนาน” จี้เนี่ยนพยักหน้าอย่างสุภาพ“เรือลำนี้สะดุดตาเกินไป ไม่สะดวกที่จะนำไปจอดที่ท่าเรือในเมือง ก็เลยจอดไว้ที่นี่ก่อน” ลู่อู๋เหวยพูดพลางนำทางทุกคน “ผมได้รับโทรศัพท์จากจั่วชิง เครื่องบินที่จะรับพวกคุณกลับเมืองหลวงก็เตรียมพร้อมแล้ว พอพวกคุณจัดการธุระเสร็จก็กลับมาที่นี่เพื่อนำเรือออกไปได้เลย”“ไม่มีปัญหา”เครื่องบินขนส่งที่จั่วชิงเตรียมไว้ให้จี้เนี่ยนและคนอื่นๆ สามารถขนคนจากสมาคมปีศาจได้ทั้งหมดในเที่ยวเดียวพวกหลินชีเยี่ยจึงถือโอกาสโดยสารเครื่องบินลำนี้ด้วย เดินทางจากด่านซานไห่กลับไปยังเมืองหลวงเพิ่งเดินออกจากสนามบิน ก็มีร่างสองร่างลุกขึ้นจากม้านั่งหินข้างทาง“ชีเยี่ย!”หลินชีเยี่ยชะงัก เห็นไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนรีบเดินเข้ามา“พวกนายไม่ได้อยู่ที่สรวงสวรรค์หรอกเหรอ?”“เหล่าเฉาฟื้นตัวเกือบหมดแล้ว พวกเราก็เลยลงมา ท่านผู้บัญชาการจั่วบอกว่าพวกนายนั่งเครื่องบินกลับมา พวกเราสองคนก็เลยรออยู่ที่นี่” สายตาของไป๋หลี่
