ั่นคือด่านซานไห่ใช่ไหม?”“อืม”จี้เนี่ยนเอ่ยขึ้น “ดูยิ่งใหญ่อลังการมาก มีกลิ่นอายของหนังไซไฟเลยนะ”เธอยื่นมือออกไปลูบผมสีเงินเจิดจ้าของตัวเองเบาๆ ทันใดนั้นเส้นผมก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างเห็นได้ชัด ตกลงมาเป็นน้ำตกยาวถึงต้นขาหลินชีเยี่ยเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ “คุณเปลี่ยนสีผมได้ด้วยเหรอ? ผมนึกว่าผมสีเงินครั้งนี้ของคุณเป็นสีย้อมใหม่ซะอีก……”“ไม่ใช่หรอก สีเงินต่างหากที่เป็นสีผมดั้งเดิมของฉัน มันเป็นพันธุกรรมของตระกูล” จี้เนี่ยนยักไหล่ “แต่บางครั้งผมที่สะดุดตาเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี ดังนั้นโดยทั่วไปเวลาออกปฏิบัติภารกิจหรือต้องเผชิญหน้ากับคนจำนวนมาก ฉันจะเปลี่ยนผมให้เป็นสีดำ”“งั้นยีนส์ของตระกูลคุณก็ทรงพลังมากเลยนะ” หลินชีเยี่ยเอ่ยชื่นชมเมื่อเรือสำราญพิกเซลเข้าใกล้กำแพงเหล็กสูงตระหง่าน ตรงกลางกำแพงด่านซานไห่ก็ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นเส้นทางน้ำกว้างใหญ่ตรงหน้าพวกเขาเรือสำราญแล่นเข้าไปในกำแพงด้านนอกของด่านซานไห่ แล้วจอดที่ท่าเทียบเรือที่ใหญ่ที่สุดระหว่างกำแพงด้านในและด้านนอกตามการนำทางของไฟสัญญาณ มีร่างหนึ่งขี่จักรยานไฟฟ้าโคลงเคลงเข้ามาใกล้จากทางกำแพงด้านใน“ผู้อาวุโสลู่?” หลินชีเยี่ยเห็นร่างคุ้นตานั้นแล้วก็เอ่ยปากด้วยความประหลาดใจทุกคนลงมาจากเรือ ลู่อู๋เหวยจอดรถและถอดหมวกกันน็อค “เจอกันอีกแล้ว”“ด่านนี้เป็นเขตของคุณเหรอ?”“เขตอะไรกัน ไม่ใช่อันธพาลนี่” ลู่อู๋เหวยยักไหล่ “ผมแค่มาประจำการที่นี่ชั่วคราว
