จี้เนี่ยนมองร่างที่ค่อยๆ หายลับไปจากสายตา เธอก้มมองโถโอสถในมือ แล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในห้องโดยสารของเรือ“ท่านประธาน คุณจะกลับไปปรับปรุงรถหรือครับ?” อัศวินที่ยืนรออยู่ข้างๆ ถาม“ไม่ คราวนี้มีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ” จี้เนี่ยนส่ายหน้า “บอกให้คนจัดเตรียมห้องบล็อกเคลื่อนที่ในห้องโดยสารฉันจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้”“ห้องบล็อก?”อัศวินชะงัก “ครับ เข้าใจแล้ว”อัศวินหมุนตัวจากไป ส่วนจี้เนี่ยนกลับเข้าห้อง ถอดเสื้อคลุมหนังและรองเท้าบู๊ตออกทั้งหมด เปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมยาวสีขาวแบบนักวิจัย สวมแว่นขยายกำลังสูงบนสันจมูก แล้วเดินไปยังห้องบล็อกจี้เนี่ยนเพิ่งนั่งลงที่โต๊ะ กำลังจะเริ่มทำอะไรบางอย่าง อัศวินก็แอบโผล่หัวเข้ามาที่ประตูซึ่งเปิดแง้มไว้อีกครั้ง“ประธานครับ……”“ฉันไม่ได้บอกหรือว่า เวลาฉันอยู่ในห้องบล็อก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็อย่ามารบกวน” จี้เนี่ยนขมวดคิ้ว พลางพูดเสียงเย็น“ไม่ใช่หรอกครับ ท่านประธาน ผมยังไม่ได้ปิดประตูเลยนะครับ” อัศวินกล่าวขอโทษพร้อมรอยยิ้ม “ครั้งนี้มีเรื่องด่วนจริงๆ ครับ……”“พูดมา”“ในหมอก มีคนบินออกมาอีกสามคนครับ……”“ทำไมถึงมีคนมาอีกสามคนล่ะ? ที่นี่ไม่ใช่หมอกหรอกเหรอ? ทำไมถึงเหมือนตลาดสดไปได้”จี้เนี่ยนลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างไม่พอใจ “คนที่มาเป็นใครกัน? มาจากอาณาจักรเทพไหน? มาทำอะไร?”“ท่านประธานครับ คนที่มาเป็นคนที่ท่านรู้จักครับ” อัศวินพูดอย่างจริงจังจี้เนี่ยนมองเขาอย่างสงสัย……บนดาดฟ้า“หลินชีเย
