ในทันทีที่ฝ่ามือของเขาสัมผัสกับพื้นผิวของผลึกสีดำ เสาแสงสีดำสนิทก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากบึงโลหิตที่เป็นน้ำแข็ง!ไม่ว่าจะเป็นปีศาจสี่ปีกที่กำลังล้อมโจมตีหลินชีเยี่ย หรือเทวทูตตกสวรรค์ที่กำลังเตรียมจะกำจัดเจียงเอ่อร์และอันชิงอวี๋บนท้องฟ้า ต่างก็หยุดการเคลื่อนไหวพร้อมกัน และหันไปมองเสาแสงสีดำสนิทนี้คลื่นรากฐานอันน่าสะพรึงกลัวหมุนวนอย่างบ้าคลั่งภายในเสาแสง ในชั่วพริบตาก็เผาผลาญเนื้อหนังมือขวาของเสิ่นชิงจู่ที่กำลังกุมผลึกสีดำจนหมดสิ้น เหลือเพียงกระดูกขาวที่เกาะติดแน่นบนพื้นผิวของผลึกสีดำร่างของเสิ่นชิงจู่ถูกกลืนหายไปในเสาแสงสีดำนั้น ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดรุนแรงในขณะนี้ เขาสูญเสียการควบคุมร่างกายของตัวเองไปอย่างสิ้นเชิง รากฐานนรกไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง มือกระดูกขาวที่กำผลึกสีดำไว้ราวกับถูกเชื่อมติดกัน ไม่สามารถแยกออกได้เสิ่นชิงจู่จ้องมองผลึกสีดำอย่างเอาเป็นเอาตาย มันค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับกระดูกของเขา แม้ว่าทั้งร่างจะเจ็บปวดจนเจียนตาย แต่เขาก็ไม่ถอยแม้แต่น้อยเสิ่นชิงจู่สามารถมาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะความดื้อรั้นของเขา เขากล้าเสี่ยง กล้าเต้นระบำบนคมมีด กล้าที่จะเดิมพันชีวิตของตัวเองในทุกสถานการณ์!เมื่อเขาตัดสินใจที่จะใช้ทุกสิ่งทุกอย่างของตัวเองเพื่อเดิมพันเส้นทางแห่งชีวิตของคนอื่น เขาก็จะไม่มีวันเสียใจเสิ่นชิงจู่กัดฟันแน่น เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วไหลลงมาตามแก้
