“หลังจากที่พวกเราตายไปแล้ว หน่วยม่านราตรีจะล่มสลายไปด้วยไหม” เจียงเอ่อร์อดไม่ได้ที่จะถาม“ไม่หรอก” หลินชีเยี่ยตอบ “ตามกฎระเบียบของหน่วยพิทักษ์ราตรี จะยุบหน่วยโดยอัตโนมัติก็ต่อเมื่อจำนวนสมาชิกเริ่มแรกของหน่วยรบพิเศษเหลือน้อยกว่าสามคนเท่านั้น โดยจะเก็บรักษาเพียงหมายเลขประจำหน่วยไว้ ถือว่าเป็นการคงอยู่แต่ในนาม แต่ตราบใดที่ยังมีสมาชิกตั้งแต่สามคนขึ้นไป ก็สามารถเติมเต็มด้วยสมาชิกใหม่เพื่อรักษาการคงอยู่ของหน่วยได้”“เหล่าเฉาและพั่งพั่งยังอยู่ในสรวงสวรรค์ ส่วนเจียหลานแม้จะอยู่ในสภาวะหลับใหล แต่ก็นับรวมได้ เมื่อบวกกับร่างแท้ที่อันชิงอวี๋ทิ้งไว้……หน่วยพิทักษ์ราตรีก็จะยังเหลือสมาชิกอยู่สี่คน จะไม่ถูกยุบ เพียงแค่เพิ่มสมาชิกใหม่อีกสองคนก็ยังคงสามารถปฏิบัติภารกิจให้กับต้าเซี่ยได้”หลินชีเยี่ยหันกลับมามองตาของอันชิงอวี๋ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“อันชิงอวี๋ ต่อจากนี้ไป นายจะเป็นหัวหน้าของหน่วยม่านราตรี… เข้าใจไหม”อันชิงอวี๋จ้องมองหลินชีเยี่ยโดยไม่พยักหน้าหรือส่ายหน้า เพียงแค่เงียบไม่พูดอะไรมีบางคำที่เขาอยากพูด ทว่าตอนนี้ก็ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยออกมาได้การสูญเสียหลินชีเยี่ย เสิ่นชิงจู่ และเจียงเอ่อร์… ถึงแม้จะเพิ่มสมาชิกใหม่อีกมากมายเพียงใด หน่วยม่านราตรีก็ไม่ใช่หน่วยม่านราตรีอีกต่อไปอันชิงอวี๋เข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีและได้เป็นรองหัวหน้าหน่วยม่านราตรีก็เพราะหลินชีเยี่ย ถ้าแม้แต่หลินชีเยี่ยยังไม่อยู่ แบบนี
