สามารถลงมือโดยไม่ไตร่ตรองได้ เราต้องหาวิธีสร้างโอกาสที่จะเข้าใกล้รากฐานก่อน”ท่ามกลางเสียงน้ำตกที่กึกก้อง หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ นั่งอยู่ในถ้ำ พูดคุยกันเบาๆ วางแผนบางอย่างอย่างจริงจัง……ณ ส่วนลึกที่สุดของนรกที่มุมหนึ่งของเทือกเขาสูงตระหง่าน พวกหลินชีเยี่ยทั้งสี่คนซ่อนตัวอยู่ใต้โขดหินขนาดมหึมา ปีศาจมากมายราวกับเมฆทะมึนลอยวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า มองคร่าวๆ ประมาณการได้อย่างน้อยสามพันตัวที่ขอบบึงโลหิต ปีศาจติดปีกดำตัวแล้วตัวเล่าบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ผสานรวมเข้ากับเมฆทะมึนบนนั้น“กรี๊ดๆๆๆ”“คิกๆๆๆ”“ฮ่าๆๆๆ”เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกดังมาจากขอบบึงโลหิตอย่างต่อเนื่อง วิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนเรียงแถวจมลงสู่บึงโลหิต ห่างจากหลินชีเยี่ยและคณะไม่เกินหนึ่งกิโลเมตรตำแหน่งปัจจุบันของหลินชีเยี่ยและคณะ เป็นจุดที่ใกล้รากฐานของนรกมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ไม่ถูกปีศาจที่บินวนอยู่สังเกตเห็นหลินชีเยี่ยจ้องมองผลึกสีดำที่ลอยคว้างอยู่ในบึงโลหิตครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองทุกคนที่อยู่เบื้องหลัง“ถ้าแผนล้มเหลว นี่อาจจะเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของพวกเรา……” หลินชีเยี่ยลังเลครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก“พวกนายเตรียมใจแล้วใช่ไหม?”อันชิงอวี๋ เจียงเอ่อร์ และเสิ่นชิงจู่ สบตากันแล้วยิ้มบางๆ“ไม่มีอะไรต้องเตรียมหรอก พูดอีกอย่างก็คือ ตั้งแต่วินาทีที่เข้าร่วมหน่วยม่านราตรี เราก็รอคอยวันนี้มาตลอด”เสิ่นชิงจู่เอ่ยอย่างสงบ “ในเมื่อกล้าเป็นสมาชิกหน่ว
