ะอย่างยิ่ง วั่งไฉสุนัขพันธุ์ปั๊กที่สวมชุดทักซิโด้ตัวนี้ เพียงแค่ส่ายก้นใส่เมฆทะมึนไม่กี่ที ก็มีปีศาจแปดเก้าร้อยตัวพุ่งออกมาทันที ดวงตาสีเลือดของพวกมันจ้องมองมันอย่างดุร้าย ราวกับต้องการฉีกร่างมันออกเป็นชิ้นๆเมื่อหลินชีเยี่ยเรียกผู้ช่วยพยาบาลที่สามารถล่อปีศาจออกมาได้ทั้งหมดแล้ว สีหน้าของเขาก็เริ่มซีดขาว แต่ในตอนนี้ ยังคงมีปีศาจอีกหลายสิบตัวเฝ้าอยู่บนท้องฟ้า ดูเหมือนว่าพวกนี้น่าจะเป็นกองกำลังหลักที่คอยปกป้องบึงโลหิต ไม่ว่าใครจะมาล่อลวงอย่างไร ก็ไม่สามารถหลอกให้พวกมันออกไปได้“เหลือเวลาไม่มากแล้ว พวกเราบุกเข้าไปกัน!”ในดวงตาของหลินชีเยี่ยวาบขึ้นด้วยแววดุร้าย ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้าสีดำ อันชิงอวี๋และคนอื่นๆ ที่รออยู่นานแล้วก็รีบตามไปติดๆ ทันที!ระยะทางหนึ่งกิโลเมตรสำหรับหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ แทบจะถือว่าไม่มีอยู่ ปัญหาเดียวคือ ที่ขอบบึงโลหิตยังมีวิญญาณอาฆาตทรงกลมจำนวนมากต่อแถวรอเข้าบึงโลหิตเหมือนกำแพงเนื้อที่ขวางทางพวกเขาไว้หลินชีเยี่ยควงดาบอามาโนะมุราคุโมะแล้วปาออกไป แสงสีทองวาบผ่าน ภายใต้การเสริมพลังของ ‘ปาฏิหาริย์’ดาบเล่มนี้บังเอิญได้ฟันเป็นวงโค้งยาว ตัดร่างของวิญญาณอาฆาตสี่ตนให้แหลกเป็นชิ้นๆ ในคราวเดียวพอดิบพอดี เปิดช่องทางออกมาได้อย่างยากเย็นเงาร่างสี่สายพุ่งผ่านวิญญาณอาฆาตทรงกลมอันชิงอวี๋ก้าวออกไปหนึ่งก้าว เหยียบลงบนผิวบึงโลหิตที่กำลังเดือดพล่าน ทันใดนั้นทางน้ำแข็งก็ถูกป
