วไม่ใช่เหรอ?] เจียงเอ่อร์ถาม“สวรรค์ถูกปิดผนึกไปแล้วก็จริง แต่นรกล่ะ?” อันชิงอวี๋กล่าว “อย่าลืมสิ โอดินเข้ามาทางช่องว่างของนรก ถ้าเขารู้จักทางเข้า อาณาจักรเทพอื่นๆ ในโลกจะไม่มีใครรู้เลยเหรอ?”“แล้วดูพี่คนเท่สิ เขาแค่นั่งเรือแล้วลอยตามกระแสน้ำเข้ามาไม่ใช่เหรอ?”“ถ้าอาณาจักรคธูลูถูกเปิดเผย มันจะต้องดึงดูดอาณาจักรเทพทั้งหมดบนโลกมาล้อมโจมตีแน่นอน ดังนั้นการซ่อนเร้นจึงสำคัญที่สุด พวกนั้นบนดวงจันทร์จะปล่อยให้มีช่องโหว่แบบนี้เกิดขึ้นได้เหรอ?”คำถามต่อเนื่องของอันชิงอวี๋ทำให้ทุกคนพูดไม่ออก หลินชีเยี่ยครุ่นคิดอยู่นาน แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าบนท้องฟ้า รอยแยกที่โปรยเถ้าถ่านลงมาไม่หยุดนั้นเกือบจะสมานกันสนิทแล้วเขาดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที“แย่แล้ว! พวกเราต้องรีบไปที่ช่องว่างเร็ว!”เขาไม่พูดอะไรอีก พาทุกคนบินอย่างรวดเร็วไปยังตำแหน่งช่องว่างที่เสิ่นชิงจู่ชี้บอกทุกคนบินไปตามหุบเขาด้วยความเร็วที่น่าตกใจ เพิ่งบินไปได้ไม่กี่กิโลเมตร อันชิงอวี๋ที่อยู่ท้ายสุดของกลุ่มก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย หันไปมองด้านหลัง“มีบางสิ่งกำลังจับตามองพวกเรา”[จริงเหรอ?] เจียงเอ่อร์ลอยออกมาจากโลงศพ มองไปรอบๆ [แต่พวกปีศาจไม่ได้ไล่ตามมานี่?]“ไม่ใช่ปีศาจ”หลินชีเยี่ยที่บินนำหน้าขบวนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “มันคือนรก”“นรก?”“นรกแห่งนี้กำลังมองพวกเรา”หลินชีเยี่ยมองไปยังยอดเขาทั้งสองฝั่งของหุบเขา ในขณะเดียวกัน พ
