นเปื้อนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเหล่าเทพคธูลู มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้อาณาจักรเทพแห่งนี้ไม่ถูกอาณาจักรเทพอื่นๆ ค้นพบอย่างแน่นอน!”หลินชีเยี่ยพูดไปพลางเคลื่อนตัวผ่านเหนือผืนน้ำไป ในที่สุดก็หยุดอยู่ตรงหน้าน้ำตกที่ไหลลงมาจากหน้าผาหน้าผาแห่งนี้สูงหลายกิโลเมตร สายน้ำสีเลือดไหลทะลักลงมาจากด้านบนของหน้าผา ส่งเสียงดังราวกับฟ้าร้องละอองน้ำกระเซ็นกระจายไปทั่ว สีหน้าของหลินชีเยี่ยดูมืดมนอย่างยิ่ง“ช่องทางออกอยู่ไหน?” อันชิงอวี๋มองไปทางเสิ่นชิงจู่“มันควรจะอยู่แถวนี้” สีหน้าของเสิ่นชิงจู่ดูจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “เรือสำรวจไหลเข้ามาจากหน้าผาน้ำตกนี้ ตอนที่เรามาเมื่อกี้ ก็น่าจะเห็น”[พวกเรามองข้ามไปหรือเปล่า?] เจียงเอ่อร์ถาม“ไม่……พวกเราไม่ได้มองข้าม” หลินชีเยี่ยค่อยๆ ส่ายหน้า “มันสมานตัวเองแล้ว”หลินชีเยี่ยชี้ไปยังท้องฟ้าสีแดงเข้ม “จำที่ฉันพูดได้ไหม? อาณาจักรเทพแห่งนี้มีชีวิตขึ้นมาแล้วภายใต้การปนเปื้อนของเถ้าถ่าน มันเหมือนกับลูกเนื้อขนาดมหึมา และตอนนี้พวกเราอยู่ภายในลูกเนื้อนี้ เมื่อเป็นสิ่งมีชีวิต มันก็มีความสามารถในการสมานแผล รอยแยกบนท้องฟ้าที่เถ้าถ่านโปรยปรายลงมาก่อนหน้านี้ ก็ถูกมันสมานตัวเองแล้ว ช่องทางออกจากนรกสู่โลกภายนอก แต่เดิมก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร สำหรับมันแล้วก็เหมือนกับแผลเล็กๆ บนนิ้วหัวแม่มือ ไม่นานก็สามารถฟื้นฟูได้อย่างสมบูรณ์……”[ไม่มีช่องทางแล้ว เราจะออก
