ขุมที่แปดนั้นสมควรแล้ว!”“เขาไม่เหมือนพวกเรา พวกเราไม่เคยดูหมิ่นศพ!”“พวกเราเป็นทูตสวรรค์ จะดูหมิ่นศพได้อย่างไร? พวกเราเป็นทูตสวรรค์! ฮ่าฮ่าฮ่า……”“……”อันชิงอวี๋ถูกตรึงไว้บนไม้กางเขน ก้มศีรษะลง มองก้อนเนื้อที่ดิ้นไปมาด้วยความสงสารและศักดิ์สิทธิ์เบื้องล่าง เขาหัวเราะเยาะอย่างเย็นชาพวกสัตว์ประหลาดที่เข้าสิงร่างศพ ดูเหมือนว่าพวกมันจะคิดว่าตัวเองเป็นทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ……ถ้าพูดถึงการดูหมิ่นศพ การกระทำของพวกมันต่างหากที่เป็นการดูหมิ่นศพที่แท้จริง!“หลิน… ชี… เยี่ย……” เสียงของอูรีเอลดังขึ้นอีกครั้ง “ทำ… บาป… ฆ่า… กักขัง… วิญญาณ… ดูหมิ่น… เทพเจ้า…ฆ่า… เทพเจ้า… บาป… ไม่อาจ… ให้อภัย… ตก… นรกขุมที่เก้า!”ท่ามกลางเสียงโห่ร้องที่ตื่นเต้นยิ่งขึ้นของกลุ่มก้อนเนื้อด้านล่างหลินชีเยี่ยที่ถูกตรึงอยู่บนไม้กางเขนมีสีหน้าหม่นหมองอย่างยิ่งแต่เมื่อเขาได้ยินคำว่ากักขังวิญญาณ หัวใจของเขาก็เต้นแรงขึ้นเล็กน้อยสิ่งอื่นๆ ยังพอไหว หลินชีเยี่ยยอมรับว่าเขาได้ทำมันทั้งหมด แต่เรื่องการกักขังวิญญาณนั้นเกิดขึ้นเฉพาะตอนที่ใช้โรงพยาบาลเพื่อรับผู้ช่วยพยาบาลเท่านั้น การที่อูรีเอลสามารถพูดถึงการกักขังวิญญาณได้ หมายความว่าเขาได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าแล้วหรือไม่?หากเหล่าเทพคธูลูทราบถึงการมีอยู่ของโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า……นั่นจะเป็นเรื่องที่แย่มากจริงๆหลินชีเยี่ยได้ติดต่อกับซุนหงอคงในโรงพยาบาลแล้
