จากด้านหลังของอันชิงอวี๋ เขาขมวดคิ้วและมองไปรอบๆวิญญาณอาฆาตที่ยืนอยู่ท่ามกลางเถ้าถ่านพร้อมกันหันหัวอย่างแข็งทื่อมองไปที่หลินชีเยี่ยและอันชิงอวี๋ที่อยู่ตรงกลาง ร่างกายของพวกมันถูกปกคลุมด้วยเถ้าถ่าน กลายเป็น ‘มนุษย์หิมะ’ สีเทาขาวไปแล้วนึกถึงภาพที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่ อันชิงอวี๋ก็ก้มลงมองแขนที่ถูกตัดขาดในมือของตัวเองซึ่งถูกน้ำแข็งเคลือบไว้ ตระหนักได้ถึงบางสิ่ง สีหน้าของเขาเมื่อมองไปที่วิญญาณอาฆาตเหล่านี้เริ่มไม่สู้ดีนัก“พวกเขารู้ถึงมลพิษในเถ้าถ่านมานานแล้ว พวกเขากำลังยอมรับการกลายพันธุ์โดยสมัครใจ!” อันชิงอวี๋พูดเสียงต่ำ “คนพวกนี้เป็นคนบ้าที่ถูกความเจ็บปวดทรมานมานับไม่ถ้วน สำหรับพวกเขาแล้ว มลพิษของคธูลูเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยให้พวกเขาหลุดพ้นจากความเจ็บปวด ดังนั้นพวกเขาจึงปล่อยให้เถ้าถ่านชำระล้างตัวเองอย่างศรัทธา เพื่อให้ได้มาซึ่งการหลุดพ้น……”ยังไม่ทันสิ้นเสียงของอันชิงอวี๋ วิญญาณอาฆาตแขนเดียวตนหนึ่งที่อยู่ตรงหน้าก็เริ่มสั่นเทาเล็กน้อยขึ้นมาทันที เถ้าถ่านที่ปกคลุมร่างของเขาร่วงหล่นลงมาราวกับเกล็ดหิมะ เผยให้เห็นผิวหนังที่เต็มไปด้วยเนื้องอกด้านล่าง!“ผู้หญิง……ฉันต้องการผู้หญิง……ไม่……ฉันไม่ต้องการผู้หญิงอีกแล้ว……ฮ่าๆๆ”ในดวงตาที่ว่างเปล่าของวิญญาณอาฆาต ค่อยๆ เปล่งแสงประหลาดขึ้นมา สีหน้าค่อยๆ บิดเบี้ยว เสียงหัวเราะอันน่าสะพรึงกลัวดังออกมาจากลำคอของเขา“หึๆๆ”“คิกๆๆ”เสียงหัวเราะประหลาดค่อยๆ ดังขึ้
