ทศของนรกไม่ได้ราบเรียบ มันเหมือนกับทางลาดที่ค่อยๆ ลาดเอียงลงไป……ตั้งแต่ที่เราเข้ามาในรอยแยกนี้จนถึงตอนนี้ เราเดินลงเขามาตลอด เมื่อเทียบกับตอนแรกสุด ระดับความสูงลดลงไปอย่างน้อยหลายพันเมตร”อันชิงอวี๋ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “ลาดลง……”“เป็นอะไรไป?”“พวกนายไม่เคยได้ยินตำนานเกี่ยวกับนรกเหรอ?” อันชิงอวี๋ดันแว่นตา “มีเรื่องเล่าว่านรกมีเก้าชั้น คนที่ทำบาปต่างกันในตอนมีชีวิตจะตกลงไปในนรกชั้นต่างๆ และได้รับการทรมาน”[แต่ภูมิประเทศที่นี่ไม่ได้เป็นชั้นๆ นี่นา?] เจียงเอ่อร์พูดอย่างสงสัย“เทพปกรณัมกับความเป็นจริงก็มีความแตกต่างกันบ้าง เพราะไม่เคยมีมนุษย์คนไหนได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของนรกด้วยตาตัวเองมาก่อน” หลินชีเยี่ยกล่าว “แต่จากสถานการณ์ตอนนี้ ตำนานนั้นก็ไม่ได้เป็นเรื่องเหลวไหลทั้งหมดอย่างน้อยยิ่งเราเดินลงไปข้างล่างเท่าไหร่ อุณหภูมิก็ยิ่งต่ำลงเท่านั้น ถ้าฉันเดาไม่ผิด เรากำลังค่อยๆ เข้าใกล้แกนกลางของนรก”“ทางออก อยู่ที่ส่วนลึกที่สุดของนรกเหรอ?”“ถ้าเกิด ‘ปาฏิหาริย์’ ขึ้นจริงๆ ก็เป็นอย่างนั้น”เจียงเอ่อร์ถอนหายใจ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สีหน้าเธอก็ชะงักไปทันที เงยหน้าขึ้นมองไปทางส่วนลึกของนรกอย่างสงสัย[เป็นไปได้ยังไง…] เธอพึมพำหลินชีเยี่ยและอันชิงอวี๋มองไปที่เธอพร้อมกัน “เธอเจออะไร?”[ฉัน… ฉันรู้สึกได้ถึงร่างกายของตัวเองอย่างเลือนราง มันอยู่ในทิศทางที่เรากำลังมุ่งหน้าไป] ร่างของเจียงเอ่อร์ที่ลอยอยู
