ำโพงบลูทูธที่ขาดการเชื่อมต่อส่งเสียงรบกวนออกมา ในช่องแคบระหว่างรอยแยกของภูเขาอากาศตกอยู่ในความเงียบสงัดอันชิงอวี๋กำลำโพงบลูทูธไว้ในมือ ตาจ้องเขม็ง ใบหน้าที่มักจะสงบนิ่งของเขาปรากฏความกังวลอย่างที่ไม่ค่อยได้พบหลินชีเยี่ยยืนอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วรอคอยเสียงจากลำโพงเช่นกันหลังจากเสียงรบกวนนานกว่าสิบวินาที เสียงจากลำโพงก็เริ่มแปรปรวนเล็กน้อย ในความคลุมเครือ สามารถได้ยินเสียงผู้หญิงดังออกมา แต่แผ่วเบาและขาดๆ หายๆ เกือบจะถูกกลบด้วยเสียงซ่าๆ ที่วุ่นวาย“ไม่ได้ผล” อันชิงอวี๋ขมวดคิ้วแน่น เงยหน้ามองรอบๆ “มีบางอย่างรบกวนสัญญาณสนามแม่เหล็กอยู่ใกล้ๆ เจียงเอ่อร์เชื่อมต่อกับช่องสัญญาณนี้แล้ว แต่เสียงส่งผ่านมาได้ยาก”อันชิงอวี๋กวาดตามองผ่านหน้าผาหินทั้งสองด้าน ในที่สุดก็จับจ้องไปยังเถ้าถ่านที่โปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าสีหน้าของเขายิ่งดูแย่ลง “เป็นสิ่งนี้นี่เอง……”หลินชีเยี่ยจ้องมองลำโพงบลูทูธในมือของอันชิงอวี๋ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ยื่นมือไปลูบที่พื้นผิวของมันแสงสีทองอ่อนวาบผ่านไปภายใต้การเสริมพลังของ ‘ปาฏิหาริย์’ เสียงอันเร่งร้อนของเจียงเอ่อร์ก็ดังชัดขึ้นชั่วครู่[ได้ยินไหม? ฮัลโหล? ได้ยินไหม…]ดวงตาของอันชิงอวี๋เปล่งประกาย “ได้ยินแล้ว!”[เรือสำรวจ! เรือสำรวจอยู่ในนรก!] เจียงเอ่อร์เห็นว่าเสียงของตัวเองส่งออกไปได้ จึงรีบพูดด้วยความเร่งรีบ [ไม่รู้ว่ามันเข้ามาได้ยังไง แต่ว่า… แต่มันมีร่องรอยการถูกโจมตีไปทั่
