ุกขึ้นยืนบนเมฆพลิกกาย เหงื่อเย็นผุดขึ้นที่ขมับ “นั่นมันอะไรกัน?”“ไม่รู้” หลินชีเยี่ยตอบ แม้จะรอดพ้นอันตรายมาได้ แต่สีหน้ากลับไม่ผ่อนคลายลงเลย ซ้ำยังดูเคร่งเครียดขึ้นกว่าเดิม “แต่……สิ่งนั้นในเมฆ มีมากกว่าหนึ่งตัว”เขาควบคุมเมฆพลิกกายเลี้ยวไปมาในหมู่เมฆราวกับงู สายฟ้าสีดำพุ่งออกมาจากภายในเมฆสีเทาขาว โจมตีมาจากทุกทิศทางเพื่อล้อมพวกหลินชีเยี่ยที่อยู่กลางอากาศอันชิงอวี๋พยายามทรงตัวบนเมฆ ปรับแว่นตาแล้วเพ่งมองไปทางด้านหลังขณะที่สายฟ้าสีดำเหล่านั้นเคลื่อนเข้าใกล้เมฆพลิกกายมากขึ้นเรื่อยๆ รูปร่างของพวกมันก็ปรากฏชัดขึ้น มันคือสัตว์ประหลาดที่มีปีกเนื้อบนหลัง ทั่วร่างมีลายสีแดงเหมือนลาวาไหลผ่าน แต่ละตัวสูงราวห้าถึงหกเมตรปีกเนื้อของพวกมันกระพือเร็วราวกับปีกแมลงวัน เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงอย่างน่าเหลือเชื่อ