งไสวมากขึ้นเรื่อยๆ พระองค์ถือดาบยักษ์สีทองไว้ในมือ ส่ายหน้าพลางกล่าวว่า“ช่างเถอะ ไม่ว่าจุดประสงค์ของเจ้าคืออะไร แค่เกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านั้นบนดวงจันทร์ ก็ต้องตายแล้ว”ปีกทั้งหกคู่ที่บดบังท้องฟ้าด้านหลังมิคาเอลสั่นไหว ร่างหายวับไปจากที่เดิมในพริบตา แสงดาบสีทองตัดผ่านอากาศ ฟันตรงไปที่ลำคอของโอดิน!โอดินสวมเสื้อคลุมสีขาวขาดวิ่น ยืนนิ่งอยู่กับที่ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยนั้น ดวงตาแมลงสีแดงฉานค่อยๆ หมุนเขาเอ่ยปากอย่างเรียบเฉย“หากอยู่บนดวงจันทร์ เจ้าเหยียบย่ำบนเศษซากรากฐานสวรรค์ ข้าคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าจริงๆ……แต่บนโลกนี้แม้เจ้าจะมี [พิภพเทพ] การจะฆ่าข้าก็ไม่ง่ายขนาดนั้น”โอดินยกมือขึ้น กาลอวกาศรอบข้างพลันบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็วดาบยักษ์สีทองที่เปล่งประกายยังไม่ทันแตะต้องลำคอก็ถูกมือเหี่ยวย่นและเต็มไปด้วยจุดด่างดำของชายชราจับไว้แน่น ราวกับมีปราการที่ไม่อาจข้ามผ่านได้กั้นอยู่ ไม่สามารถฟันเข้าไปได้แม้แต่น้อยมิคาเอลหรี่ตาลงเล็กน้อย แสงสีทองวาบผ่านใบดาบในชั่วพริบตาฉึก!!ดาบยักษ์สีทองตัดผ่านปราการที่มองไม่เห็นนั้น ฟันมือของโอดินขาดออกเป็นสองส่วน รูม่านตาของโอดินหดเล็กลง ในวินาทีถัดมาเขาก็วาร์ปไปยังท้องฟ้าที่ห่างออกไปหลายสิบลี้ เขาขมวดคิ้วมองไปยังเซราฟหกปีกที่อยู่ไกลออกไปแล้วค่อยๆ ลดมือที่ขาดลง แมลงสีแดงนับไม่ถ้วนคลานออกมาจากเนื้อของเขา บิดเบี้ยวและซ่อมแซมมือที่ขาดนั้นภายในลมหายใจเดียวก็กลับคืนส
