งดวงวิญญาณ”หลินชีเยี่ยชะงักไป สถานที่ที่ใหญ่โตขนาดนี้ เป็นแค่ที่พักของเยลันเดเท่านั้นเหรอ? แล้วสวรรค์ทั้งหมดจะใหญ่ขนาดไหนกัน?ยามนึกถึงเงาที่เพิ่งผ่านสายตาไปอย่างรวดเร็ว หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ด้วยความเร็วของทูตสวรรค์เซราฟยังต้องบินนานขนาดนั้น……ขนาดของสวรรค์แห่งนี้คงใหญ่เกินกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้มาก“สวรรค์ไม่ใช่สิ่งที่เป็นรูปธรรม ดังนั้นปริมาณทางกายภาพที่ใช้วัดวัตถุเช่นขนาดและพื้นที่จึงไม่มีความหมาย ในแง่ของจิตวิญญาณ สวรรค์นั้นไร้ที่สิ้นสุด” มิคาเอลกระพือปีก บินไปยังกลางลานโล่ง สายตากวาดมองไปรอบๆ ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งช่างเป็นเรื่องลึกลับจริงๆหลินชีเยี่ยรำพึงในใจอีกครั้ง ภาพร่างที่เดินออกมาจากห้องพักผู้ป่วยหมายเลขหกผุดขึ้นมาในหัว รู้สึกสะกิดใจเล็กน้อย“เยลัน……พระผู้เป็นเจ้าของพวกคุณไปไหนแล้วครับ?”มิคาเอลชะงักเล็กน้อย “พระองค์จากไปแล้ว”“จากไป?”เมื่อได้ยินสองคำนี้ หลินชีเยี่ยไม่รู้ว่าควรตีความอย่างไรดีมิคาเอลหยุดเคลื่อนไหว เงยหน้ามองท้องฟ้า ยื่นมือชี้ขึ้นไป “พระองค์อยู่ตรงนั้น”ทั้งสามมองไปตามทิศทางที่อีกฝ่ายชี้ นอกจากท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลแล้วก็ไม่มีอะไรอื่น พวกเขาตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นก็ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ พูดขึ้นพร้อมกันว่า“ดวงจันทร์?!”มิคาเอลพยักหน้าเล็กน้อย “เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่เหล่าเทพคธูลูเพิ่งลงมาถึงโลก เหล่าเทพสูงสุดบางส่วนของโลกพบเบาะแส จึงร่วมมือกันพยายามจะทำ
