อันชิงอวี๋วางโลงศพของเจียงเอ่อร์ไว้ข้างตัว แล้วนั่งลงกับที่ หลินชีเยี่ยและเสิ่นชิงจู่ก็นั่งขัดสมาธิบนดาดฟ้าเรือเช่นกัน ร่างกายโยกเบาๆ ตามการเคลื่อนไหวของเรือหลินชีเยี่ยค่อยๆ หลับตาลง“ขจัดความคิดฟุ้งซ่าน ค้นหาดินแดนบริสุทธิ์ในใจ……” หลินชีเยี่ยพึมพำตั้งแต่อยู่ในค่ายฝึกอบรม ครูฝึกได้สอนวิธีทำให้สมองว่างเปล่าและเข้าสู่สมาธิอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่รู้ว่าดินแดนบริสุทธิ์ในใจที่จำเป็นสำหรับการเข้าสู่สวรรค์จะแตกต่างจากกระบวนการนี้หรือไม่ แต่สำหรับการขจัดความคิดฟุ้งซ่านนั้นคงไม่ผิดแน่เขาสูดหายใจลึก จินตนาการถึงผลึกใสแวววาวในสมอง ค่อยๆ ปล่อยวางความคิดทั้งหมด ทั้งร่างนั่งนิ่งอยู่กับที่ราวกับรูปปั้นหินจิตสำนึกของหลินชีเยี่ยจมดิ่งลงอย่างรวดเร็ว ความคิดต่างๆ ผ่านเข้ามาในสมอง แต่เหมือนดาวตกที่ขอบฟ้า วูบหายไปในพริบตา ไม่มีอะไรสามารถดึงความสนใจของเขาได้ตอนนี้เขาเหมือนอยู่ในระเบียงทางเดินสีขาวสะอาด สองข้างเป็นประตูที่ปิดสนิท เขาจ้องมองประตูที่ปลายทางเดินอย่างไม่วอกแวก ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ไม่สนใจประตูรอบข้างแม้แต่น้อย แม้บางครั้งจะมีความคิดฟุ้งซ่านผุดขึ้นมา เขาก็กดข่มมันลงอย่างรวดเร็วหากเป็นก่อนที่จะใช้เพรียกหาวิญญาณปกป้องศิลาศักดิ์สิทธิ์ การที่หลินชีเยี่ยจะขจัดความคิดฟุ้งซ่าน ทำลายความสับสนและค้นหาดินแดนบริสุทธิ์ในใจอาจเป็นเรื่องยากลำบาก แต่หลังจากผ่านประสบการณ์ตายแล้วเกิดใหม่ความคิดของเขาก็แจ
