ม้แต่สิ่งลี้ลับบางอย่างจะอดทนไม่ลงมือ ก็ซ่อนตัวอยู่ในทะเลลึก คอยจับตาดูเราอยู่เงียบๆ แต่ตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ในขอบเขตการรับรู้ทางจิตของฉัน ไม่มีสิ่งลี้ลับปรากฏตัวในน่านน้ำนี้เลยสักตนเดียว ราวกับว่าพวกมันหายไปทั้งหมด”“เรากำลังจะถึงแล้ว”มิคาเอลที่นั่งหลับตาอยู่ข้างๆ ตลอด ค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วเอ่ยเอี๊ยด!ในความมืด ตัวเรือส่งเสียงดังเมื่อถูกคลื่นใหญ่ซัด แสงเทียนในห้องโดยสารที่คับแคบสั่นไหว ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ“แต่รอบๆ นอกจากน้ำทะเลแล้วก็ไม่มีอะไรเลย” หลินชีเยี่ยหลับตาแล้วพยายามสัมผัสบางอย่าง แต่ก็ไม่พบร่องรอยของแผ่นดินหรือเกาะใดๆ“สถานที่ที่เรากำลังจะไปไม่ได้อยู่บนพื้นดิน”“บนฟ้า?”มิคาเอลส่ายหน้าเบาๆ“พวกเราจะไปที่ไหนกันแน่? ตอนนี้เราใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว น่าจะบอกได้แล้วใช่ไหม?” เสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้วแน่นมิคาเอลเอียงศีรษะ ดวงตาสีทองดั่งเตาหลอมชำเลืองมองความมืดนอกหน้าต่างเรือ แล้วค่อยๆ เอ่ยคำสองคำออกมา“สวรรค์”“สวรรค์?” หลินชีเยี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง “เป็นสถานที่ที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์ของพวกคุณใช่ไหม?”“สวรรค์คืออาณาจักรเทพของศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ของข้า เป็นจุดหมายปลายทางหลังความตายที่วิญญาณนับไม่ถ้วนใฝ่ฝันถึง เป็นดินแดนแห่งความสุขนิรันดร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของความสว่างและความบริสุทธิ์ทั้งปวงในโลก” มิคาเอลเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “เมื่อนานมาแล้ว ข้า เหล่าทูตสวรรค์อื่นๆ และพระผู้เ
