ล่ตามเหล่าอัจฉริยะกายยุทธ์ระดับเก้าได้ทัน แต่นิสัยของเซียวเหยียนกลับสบายๆ เหลือเกิน ทำให้เขารู้สึกจนใจอย่างยิ่ง
หลังจากต่อรองกันไปมาหลายครั้ง ในที่สุดเซียวอันก็ทนเซียวเหยียนไม่ไหว ยอมตกลง
ดังนั้นเซียวเหยียนก็วาดภาพในสวนอย่างเปิดเผย
เมื่อยกพู่กันลงวาด ในไม่ช้า ตัวอักษรก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【วิถีพู่กัน：ระดับ 0 (1/100)】
ได้ผลจริงๆ
เซียวเหยียนยิ้มในใจ ก็ตวัดพู่กันอย่างอิสระ
มีประสบการณ์จากวิถีแห่งหมากและวิถีนักตกเบ็ด เซียวเหยียนคาดเดาว่า ตนเองยิ่งวาดได้ดีเท่าไหร่ ค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้นก็น่าจะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
ดังนั้นก็ไม่ได้ทำอย่างส่งๆ แต่เริ่มวาดอย่างจริงจังขึ้นมาบ้าง
เพียงแต่ ชาติก่อนเขาเป็นนักธุรกิจ ตลอดชีวิตจมดิ่งอยู่ในเส้นทางธุรกิจมานานหลายสิบปี ไหนเลยจะรู้อะไรเกี่ยวกับการวาดภาพ?
ผู้หญิงที่วาดภาพเป็น เขากลับพอจะรู้เรื่องอยู่บ้าง…
ครั้งแรกที่วาดภาพ เซียวเหยียนเลือกที่จะวาดภาพเหมือนคน ก็เลือกสาวใช้ที่สวยที่สุดในสวนคนหนึ่ง มายืนอยู่หน้ากระดานวาดภาพ
จากนั้นก็ยกพู่กันอย่างมั่นใจ คนน่ะ วาดวงกลมก่อนหนึ่งวง แล้วก็เส้นตรงหนึ่งเส้น แล้วก็ขีดซ้ายขีดขวา จากนั้นก็ขีดซ้ายขีดขวาอีก
อืม ยังขาดผมหน่อย
เ
