ี๋เดินไปข้างหน้าพลางสังเกตสิ่งรอบข้าง นอกจากเสาสีแดงขนาดใหญ่ที่รองรับเพดานแล้ว ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกเลยเจียงเอ่อร์ลอยอยู่กลางอากาศ มองไปรอบๆ อย่างงุนงง [ทำไมในนี้ถึงไม่มีคนล่ะ?]“ไม่รู้สิ……ห้องโถงนี้ดูเหมือนจะลึกมาก เดินเข้าไปอีกหน่อยดีกว่า” อันชิงอวี๋ตอบโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ“พั่งพั่งไปไหนแล้ว?”เสิ่นชิงจู่ที่เดินตามหลังสุดพูดขึ้นมาอย่างกะทันหันอันชิงอวี๋และเจียงเอ่อร์ต่างตกใจ ทั้งสองหันไปมอง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างของไป๋หลี่พั่งพั่งหายไปอย่างไร้ร่องรอย[ตอนที่เข้ามาในห้องโถง เหมือนเขายังเดินตามหลังพวกเราอยู่นะ……ทำไมถึงหายไปกะทันหันแบบนี้?] เจียงเอ่อร์นึกทบทวน พลางขมวดคิ้วเล็กน้อยในตอนนั้นเอง มีเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหน้าของห้องโถง“เหล่าสหายน้อย พวกเจ้ามาถึงเสียที” ความสนใจของทั้งสามคนถูกดึงดูด พวกเขาหันไปมองไปด้านหน้า เห็นชายชราสวมเสื้อคลุมสีขาว ดูมีกลิ่นอายของเซียน กำลังถือพู่กันเดินมาเมื่อเห็นชายชราคนนี้ ทั้งสามคนมองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันคำนับ“ขอถามว่าท่านคือ……”“ข้าคือไท่ไป๋จินซิง” ชายชรายิ้มพลางประสานมือไท่ไป๋จินซิง?อันชิงอวี๋รู้สึกสงสัยในใจไท่ไป๋จินซิงเป็นหนึ่งในห้าเทพประจำดาวแห่งสรวงสวรรค์ พวกเขาเคยได้ยินชื่อเสียงของอีกฝ่ายมาก่อน แต่ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กันมาก่อนเลย ทำไมอีกฝ่ายถึงพาพวกเขามาที่นี่?“ที่แท้ก็เป็นซิงจวินนี่เอง” อันชิงอวี๋เอ่ยอย่างสุภาพ “ไม่ทราบว่าท่านซิงจวินเรียกพว
