อันชิงอวี๋ขมวดคิ้วแล้วถามกลับไปว่า “คุณเป็นใคร?”“เฮ้อ ฉันถามก่อนนะ พวกนายตอบคำถามก่อนได้ไหม?” เด็กหนุ่มยักไหล่“พวกนายรู้จักหลินชีเยี่ยไหม? ไป๋หลี่พั่งพั่งคนไหน?”เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้เอ่ยชื่อไป๋หลี่พั่งพั่งออกมา ความสงสัยในดวงตาของอันชิงอวี๋ก็ยิ่งทวีคูณ“ผม ผมคือไป๋หลี่พั่งพั่ง”ไป๋หลี่พั่งพั่งยกมือขึ้นเมื่อเห็นเช่นนั้น เด็กหนุ่มก็พยักหน้าเบาๆ “งั้นก็ไม่ผิดแล้ว……ขอแนะนำตัวหน่อย ฉันชื่อหลี่นาจา พวกนายน่าจะเคยได้ยินชื่อฉันมาก่อน”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทั้งสี่คนก็ชะงักไปชั่วขณะครู่ต่อมา ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย “นาจา?”เสิ่นชิงจู่พิจารณาเด็กหนุ่มท่าทางเกเรที่สวมเสื้อฮู้ดสีแดงสดและมีความสูงแค่ไหล่ของเขาอย่างจริงจัง เขาไม่สามารถเชื่อมโยงเด็กคนนี้กับนาจาซานไท่จื่อผู้ก่อความวุ่นวายในทะเลตะวันออกตามตำนานในเทพปกรณัมได้เลย“อย่ามองแบบนั้นสิ ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาดแก่ๆ สักหน่อย หลังจากคืนชีพแล้ว ก็ต้องปรับตัวเข้ากับสังคมสมัยใหม่บ้าง” นาจาพูดพลางโบกสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดในมือ “ขอโทษนะ ฉันต้องยืนยันตัวตนของพวกนายก่อน ถึงจะแนะนำตัวเองได้ ไม่งั้นคนอื่นอาจคิดว่าฉันเป็นโรคทางจิต”อันชิงอวี๋ “……”“คุณมาหาพวกเรามีธุระอะไร?” เขาถามนาจาเป็นตัวละครที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเทพปกรณัมต้าเซี่ย ทำไมจู่ๆ ถึงได้โผล่มาบอกว่าจะมาหาพวกเขา? และจากสถานการณ์ที่หน้าประตูสนามบิน ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรออยู่ที่นี่มานานแล้