“หน้ากากหวัง?!”เมื่อเห็นร่างในชุดสีเทาผมขาว หลินชีเยี่ยก็เอ่ยชื่อออกมาทันทีหน้ากากหวังยืนอยู่ตรงหน้า เศษเนื้อตกลงบนพื้นหิมะเบื้องหน้าเขา ดาบอี้เยวียนที่เอวถูกเก็บเข้าฝักหลังจากแน่ใจว่าไอซิสไม่สามารถฟื้นฟูพลังได้ในเวลาอันสั้น เขาจึงหันกลับมา กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นสภาพปัจจุบันของหลินชีเยี่ยชัดเจนก็ชะงักไปเล็กน้อย“หลินชีเยี่ย ระดับพลังของนาย……”ใบหน้าของหลินชีเยี่ยที่เต็มไปด้วยคราบเลือด ปรากฏรอยยิ้มอันเศร้าสลดหน้ากากหวังรู้สึกงุนงง เขามองไปทางไอซิสที่อยู่ไกลออกไปซึ่งมีสภาพเละเทะ แล้วกวาดตามองสนามรบรอบๆ ที่เต็มไปด้วยความเสียหาย สายตาหยุดอยู่ที่เหรียญตราที่ตกอยู่บนหิมะเขาดูเหมือนจะตระหนักถึงบางสิ่ง ทั้งร่างยืนนิ่งราวกับรูปปั้นไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่ ใบหน้าอันชราที่เต็มไปด้วยริ้วรอยขมวดคิ้วแน่น ร่างกายของเขาเริ่มสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความบ้าคลั่งอย่างไร้ที่สิ้นสุดเขาคำรามเบาๆ แล้วชักดาบอี้เยวียนที่เอวออกมาอีกครั้ง ร่างพุ่งทะลวงผ่านพายุหิมะไปยังร่างของไอซิสที่เละเทะแต่ยังไม่ตายมือทั้งสองสั่นเทาขณะกำด้ามดาบแน่น ข้อนิ้วที่เต็มไปด้วยจุดด่างดำเนื่องจากวัยชราซีดขาวเนื่องจากออกแรงมากเกินไป เขาจ้องมองร่างที่อยู่ใต้ร่างตาเขม็ง ยกคมดาบสีขาวขึ้นสูงแล้วแทงเข้าไปในร่างของไอซิสอย่างบ้าคลั่งเสียงคำรามที่ถูกกดไว้ดังก้องท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของพายุหิมะ เกล
