ัน มันเงยหน้าขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ แล้วคำรามอย่างโกรธแค้นใส่ท้องฟ้า!ราวกับเป็นราชาผู้เดือดดาล“มันใกล้จะไม่ไหวแล้ว” เทพแห่งสายลมหรี่ตาลง “จัดการมันให้จบในคราวเดียว”การโจมตีด้วยพลังเทวะที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ถาโถมลงมาราวกับน้ำตก ทำให้ร่างยักษ์ใหญ่สั่นคลอนจวนเจียนจะล้มในตอนนั้นเอง ร่างยักษ์ใหญ่ราวกับรู้สึกถึงบางสิ่ง มันก้มลงมองร่างกายของตัวเองท่ามกลางเปลวไฟอำมหิตที่ลุกโชน ร่างไร้วิญญาณเย็นเฉียบที่อกถูกปักด้วยดาบตรงกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น โซ่เจ็ดเส้นทอดยาวออกมาจากร่างของมัน ทะลุผ่านความว่างเปล่าโดยรอบ เชื่อมต่อกับรูเจ็ดรูบนร่างของยักษ์ใหญ่ขณะที่พลังเทวะโจมตีอย่างหนัก เปลวเพลิงอำมหิตค่อยๆ จางหายไป โซ่เหล่านั้นก็เริ่มมืดมัวลงดวงตาไร้ม่านตาของร่างยักษ์ใหญ่จ้องมองเงาร่างเทพทั้งสามที่เปี่ยมด้วยจิตสังหารเหนือศีรษะอย่างเขม็ง แขนทั้งสองข้างที่แข็งแรงค่อยๆ ยกขึ้น ท่ามกลางพลังเทวะที่โหมกระหน่ำ มันกำโซ่สีดำเส้นที่ทะลุผ่านไหล่ซ้ายของตัวเองเอาไว้!มันใช้แผ่นหลังรับพลังเทวะที่ถาโถมลงมาอย่างหนัก กล้ามเนื้อทั่วร่างพองขึ้น พยายามสุดกำลังที่จะฉีกทึ้งต้นกำเนิดของโซ่เส้นนี้!โซ่เส้นที่มืดมัวนั้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!ปัง!พร้อมกับเสียงคำรามด้วยความโกรธของเงาร่างยักษ์ใหญ่ราวกับฟ้า โซ่ตรวนในมือของมันก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง กลายเป็นเปลวเพลิงสีดำแตกกระจายมากมายนับไม่ถ้วน แล้วสลายหายไปในอากาศทะเลเพลิงพลังอำมหิตที่เกือบจ
