“น่าขัน……”เทพแห่งสายลมยืนอยู่หลังกำแพง ดวงตาฉายแววดูแคลน เขายกมือทั้งสองขึ้นแล้วดึงกำแพงเหล็กสูงใหญ่ตรงหน้าอย่างไม่ใส่ใจลมแรงกล้าพัดทะลักออกมาราวกับคลื่น ฉีกกระชากผิวกำแพงเหล็ก เสียงครางน่าขนลุกดังขึ้น กำแพงใหญ่โตถูกถล่มจนเกิดช่องโหว่บิดเบี้ยวรัศมีร้อยเมตรสายตาของหลินชีเยี่ยเข้มขึ้นตอนนี้เขาเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นอนันต์ได้ไม่กี่วัน แม้จะรับวิญญาณของบรากีและอิดุนน์มาแล้ว ก็ยกระดับได้แค่ถึงจุดสูงสุดของขั้นอนันต์เท่านั้น เมื่อเผชิญหน้ากับเทพสององค์ พลังของเขาก็ยังไม่พอแม้ว่าพลังของบรากีและอิดุนน์จะไม่เก่งด้านการโจมตี แต่หลินชีเยี่ยก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรับพวกเขามาตอนนี้ในโรงพยาบาลจิตเวชเหลือแค่บรากี ซุนหงอคง และกิลกาเมชสามคน วิญญาณของซุนหงอคงเพิ่งถูกใช้ไปส่วนกิลกาเมชก็ยังรักษาไม่ถึงห้าสิบเปอร์เซ็น บรากีเป็นตัวเลือกเดียวของเขาหลินชีเยี่ยกัดฟัน รีบยกมือทั้งสองขึ้นโอบอกเสมือนกอดพิณที่มองไม่เห็น กำลังจะดีดสาย แต่ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเงียบๆ ด้านหลังเขาเสียแล้ว รูม่านตาของหลินชีเยี่ยหดเล็กลงทันที!เขาหมุนตัวอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่เร็วพอที่จะหลบพ้นเทพเจ้าได้ นูตยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วอย่างไร้อารมณ์ แล้วแตะเบาๆ ที่แผ่นหลังของหลินชีเยี่ยพรวด!!ครึ่งขวาของร่างกายหลินชีเยี่ยระเบิดออกเป็นละอองเลือดกระจายไปทั่วฟ้า!เสื้อคลุมสีแดงเข้มถูกฉีกขาดเป็นชิ้นๆ เลือดสีแดงฉานกระเซ็นลงบนพื้นหิมะสีขาวสะอาดฟึ่บ!หลิน
