ชีเยี่ยที่เหลือเพียงครึ่งร่างล้มลงบนกองหิมะอย่างไร้เรี่ยวแรงนูตชายตามองศพของหลินชีเยี่ยราวกับกำลังมองกองขยะ เธอละสายตาแล้วค่อยๆ หันหน้าไป ยืนอยู่ใต้ศิลาศักดิ์สิทธิ์กับเทพแห่งสายลม พลังเทวะอันน่าเกรงขามสองสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!ชูยกมือขึ้น กำลังจะคว้าศิลาสีดำนั้น ทันใดนั้นแสงสีเขียวก็พุ่งผ่านมา!แสงสีเขียวปาดผ่านข้อมือของชู ในชั่วพริบตาต่อมา มือทั้งหมดของเขาก็ร่วงลงบนพื้นหิมะอย่างเบาหวิว เลือดพุ่งทะลักออกมา!มือที่ถูกตัดขาดตกลงบนพื้น เปลวไฟโปร่งแสงลุกขึ้นจากความว่างเปล่า เผาไหม้มันจนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตาชูตกตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนจะได้สติ กัดฟันทนความเจ็บปวด หันขวับไปมองทิศทางที่แสงสีเขียวพุ่งมา เห็นเพียงร่างที่ถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีสีขาวกำลังก้าวเดินมาในอากาศ หิมะที่ตกลงมาอย่างบ้าคลั่งกลับไม่มีเกล็ดหิมะแม้แต่เกล็ดเดียวตกลงบนร่างของเขาจากปิ่นปักผมและชุดคลุมที่มองเห็นได้รางๆ ดูเหมือนจะเป็นนักพรต แต่รูปร่างหน้าตากลับไม่สามรถมองเห็นได้ชัดเจนไม่รู้ว่าเป็นเพราะได้เห็นภาพหยวนสื่อเทียนจุนทำลายเมืองสุริยันด้วยตาตัวเองหรือไม่เมื่อเทพแห่งสายลมและเทพีแห่งท้องฟ้าเห็นนักพรตผู้นั้น หัวใจของพวกเขาก็เต้นผิดจังหวะไปหนึ่งครั้ง ความหวาดกลัวพลันท่วมท้นหัวใจของพวกเขา“เป็นเทียนจุนแห่งต้าเซี่ยหรือ?!”“ไม่ ไม่ใช่เทียนจุน……พลังของเขาอ่อนมาก ต่างจากเทียนจุนมากเกินไป”นูตรับรู้ถึงพลังเทวะบนร่างของนักพรตนั้นอย่าง
