กลิ่นอายของกฎเกณฑ์อันลี้ลับแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเธอในขณะเดียวกัน ชูหมุนตัวกลับ เตรียมจะลงมือกับศิลาศักดิ์สิทธิ์อีกครั้งไป๋หลี่พั่งพั่งขมวดคิ้ว มือซ้ายเปลี่ยนท่าร่ายทันที เสื้อคลุมสีแดงบนร่างวาบแสงจางๆ“ฟ้าดินพลิกผัน!”เมื่อสิ้นเสียงไป๋หลี่พั่งพั่ง นูตและชูรู้สึกเพียงว่าสายตาพร่าเลือน ราวกับว่าในชั่วพริบตาฟ้าดินหมุนคว้าง มิติบิดเบี้ยว เมื่อพวกเขาได้สติกลับมาอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองยืนอยู่บนทุ่งหิมะที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงอาฆาตสีดำโฮกกก!!เสียงคำรามดังก้องจากบนฟ้า โซ่สีดำเส้นหนึ่งพุ่งทะลุผ่านพายุหิมะ ฟาดลงมาบนศีรษะของทั้งสองคนอย่างรุนแรง!นูตสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีร่างกายเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว หลังจากแผ่นดินไหวสะเทือนเลื่อนลั่น พวกเขาก็ทรงตัวได้ในอากาศ และหันกลับไปมองไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด ร่างของพวกเขาที่ควรจะยืนอยู่ใต้ศิลาศักดิ์สิทธิ์ ได้เคลื่อนย้ายไปหลายกิโลเมตรแล้ว มายืนอยู่บนสนามรบระหว่างเทพแห่งผืนดินกับเงาร่างยักษ์ที่สูงเทียมฟ้านักพรตที่มีรัศมีสว่างล้อมรอบร่างนั้น ก้าวเหินมาในอากาศจนถึงข้างกายราชาทมิฬ รัศมีหมุนวน พลังอำมหิตพุ่งสู่ท้องฟ้า ร่างสีขาวและสีดำสองร่างนี้ ราวกับเป็นกำแพงเมืองที่ไม่อาจข้ามผ่านได้ ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเทพทั้งสามแห่งเก้าเสาไป๋หลี่พั่งพั่งำวกับรับรู้บางสิ่ง หันศีรษะเล็กน้อย มองไปยังใต้ศิลาศักดิ์สิทธิ์“ชีเยี่ย……”……ไอซิสละสายตาจากร่างสีดำและสีขาวสองร่างในที่ไก
