ั้นอนันต์ระดับสูงสุดเท่านั้น แม้แต่การถ่วงเวลาเทพอียิปต์สักองค์ก็ยากเย็นแล้ว……ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วสินะ……”ในดวงตาของไป๋หลี่พั่งพั่งวาบไหวด้วยประกายลึกล้ำ เขายกมือขึ้นและตบลงบนกระหม่อมของตัวเองอย่างแรงสามครั้งเพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ!ทุกครั้งที่ฝ่ามือตกลง พลังแห่งวัฏสงสารก็จะสั่นสะเทือนออกมาจากร่างกายของเขา ระดับพลังเริ่มพุ่งสูงขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจฝ่ามือแรก พลังจิตของเขาพุ่งพรวดราวกับน้ำพุ จากขั้นพิภพระดับต้นพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดของขั้นพิภพในชั่วพริบตาฝ่ามือที่สอง เสียงระเบิดดังกังวานออกมาจากร่างกายของเขา พันธนาการที่มองไม่เห็นแตกสลายลง พลังจิตทะลวงผ่านด่านกั้น ยกระดับขึ้นสู่ขั้นอนันต์ฝ่ามือที่สาม พลังจิตราวกับน้ำพุที่เต็มเปี่ยม พลุ่งพล่านขึ้นมา พุ่งทะยานขึ้นไปจนเกือบถึงจุดสูงสุดของขั้นอนันต์!หลังจากสามฝ่ามือ ใบหน้าของไป๋หลี่พั่งพั่งปรากฏสีซีดขึ้นมา เขาเซถลาไปข้างหน้า เกือบจะล้มคะมำลงบนพื้น“การเวียนว่ายตายเกิดยังไม่สมบูรณ์ ยกระดับได้แค่นี้เองเหรอ……ถ้าเช่นนั้น ก็เหลือแค่วิธีสุดท้ายแล้ว”ไป๋หลี่พั่งพั่งใช้มือข้างหนึ่งยันพื้นหิมะ ทรงตัวให้มั่นคง อีกมือหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋า ดาบตรงก็ตกลงมาอยู่ในมือของเขาเขาเงยหน้าขึ้นมองสนามรบที่อยู่ไกลออกไป ถอนหายใจอย่างจนปัญญา“หยวนสื่อ เจ้าหมอนั่น ทำไมต้องยัดสิ่งนี้ไว้ในท้องผมด้วย……กว่าจะเอาออกมาได้ ก็ลำบากอยู่เหมือนกันนะ”ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ
