หน้าหลักศิลาแห่งชาติ เฉาเยวียนวางมือขวาบนด้ามดาบที่เอว ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะสละชีวิตในฐานะหนึ่งในผู้เป็นพยานของภาพฉายกาลเวลา เขาย่อมรู้ดีว่าหลักศิลาด้านหลังนี้มีความหมายอย่างไรสำหรับต้าเซี่ย การที่หลินชีเยี่ยพาพวกเขามาที่นี่ เขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด ก่อนที่มนุษย์ระดับสูงสุดคนอื่นๆ จะมาถึงพวกเขาต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อหน่วงเหนี่ยวเทพทั้งสี่องค์นี้ไว้… แม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตามแม้เขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมหลินชีเยี่ยถึงพาเพียงแค่เขากับอันชิงอวี๋มา แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดถึงเรื่องพวกนี้ขณะที่เฉาเยวียนกำลังจะชักดาบ อันชิงอวี๋หันกลับมามองเขาอย่างจริงจัง“มีอะไร?” เฉาเยวียนมองอีกฝ่ายอย่างสงสัย“แค่นี้พวกเราไม่มีทางขัดขวางเหล่าเทพได้หรอก”เฉาเยวียนชะงัก “ฉันรู้… แต่ไม่งั้นพวกเราจะทำอย่างไรล่ะ?”“เฉาเยวียน นายเชื่อใจฉันไหม?”“เชื่อสิ” เฉาเยวียนตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย“ต่อไปนี้ ฉันจะทำสิ่งที่ไม่ดีมาก……” อันชิงอวี๋จ้องตาเขาแล้วกล่าว “ยกโทษให้ฉันด้วย”ก่อนที่เฉาเยวียนจะทันได้ตอบสนอง อันชิงอวี๋ก็ใช้มือคว้าไปที่ด้ามดาบที่เอวของเฉาเยวียน แล้วจับมือของเฉาเยวียนที่วางอยู่บนด้ามดาบ ใช้แรงชักมันออกมาชิ้ง!เสียงดาบถูกกลบด้วยเสียงลมหิมะที่โหยหวนอันชิงอวี๋จับมือของเฉาเยวียน ส่วนมือของเฉาเยวียนกำลังถือดาบตรงเล่มนี้อยู่ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของเฉาเยวียน อันชิงอวี๋หันคมดาบเล่มนี้ไปทางหน้าอกของอีกฝ่า
