ย ปลายดาบตัดผ่านผิวหนังและเนื้อที่หน้าอกของเฉาเยวียน แทงตรงไปที่หัวใจของเขา!สายตาของอันชิงอวี๋สงบนิ่งอย่างยิ่งเฉาเยวียนมองเขาอย่างไม่เข้าใจ ในช่วงเวลาที่ปลายดาบกำลังจะแทงทะลุหัวใจ เขาต้านทานโดยสัญชาตญาณเล็กน้อย แต่ในวินาทีถัดมา เขาก็ผ่อนคลายร่างกายของตัวเอง ปล่อยให้ดาบของอันชิงอวี๋แทงเข้าสู่หัวใจของเขาเสาเพลิงพลังอาฆาตขนาดมหึมาพุ่งขึ้น ทำลายพายุหิมะที่โหมกระหน่ำ พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า!…ท่ามกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำ ผู้ช่วยพยาบาลขั้นอนันต์ทั้งหกพุ่งเข้าหาเทพทั้งสี่พร้อมกัน“เรียกฝูงสัตว์ประหลาดออกมาหรือ?”เทพแห่งสายลมเห็นดังนั้นจึงส่ายหน้า “ด้วยสิ่งเหล่านี้ เจ้าจะหยุดพวกเราได้นานแค่ไหนกัน?”เขายื่นมือออกไป กำมือไปทางผู้ช่วยพยาบาลทั้งหกที่กำลังบินเข้ามา ลมหมุนบิดเบี้ยวปรากฏขึ้นกลางอากาศพร้อมด้วยพลังกฎเกณฑ์อันน่าสะพรึงกลัว บดขยี้อากาศทั้งหมดในรัศมีหลายกิโลเมตรเบื้องหน้าในช่วงเวลาคับขัน หมีขาวแห่งความว่างเปล่าอุ้มวั่งไฉแล้วหายวับเข้าสู่มิติ นกสีเทากระพือปีกครั้งหนึ่ง กลายเป็นแสงสีเทาพุ่งออกไปไกลหลายกิโลเมตรในชั่วพริบตา มีเพียงงูยักษ์สีดำขนาดมหึมาและยูกิอนนะที่เคลื่อนไหวช้ากว่า ถูกลมหมุนบดขยี้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันที กลายเป็นเศษแสงกลับคืนสู่โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าเมื่อเห็นว่ายังมีสิ่งลี้ลับสี่ตัวหลบหนีไปได้ สีหน้าของเทพแห่งสายลมก็ดูหม่นหมองลง ขณะที่เขากำลังจะลงมือ พื้นดินใต้เท้าพลันสั
