่นสะเทือนขึ้นมาเทพทั้งสี่มองไปพร้อมกัน เห็นรัศมีสีดำพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เมฆหิมะที่สะสมอยู่บนท้องฟ้าถูกแรงปะทะของเสาเพลิงอาถรรพ์ ค่อยๆ ม้วนตัวกลายเป็นน้ำวนขนาดมหึมาโฮก!!เปลวเพลิงอาฆาตผสานกันเป็นทะเลเพลิง เผาผลาญเกล็ดหิมะทั่วฟ้าจนหมดสิ้น เสียงคำรามต่ำก้องกังวานไปทั่วใต้ฟากฟ้า พร้อมกันนั้น เงาดำมหึมาสูงเทียมฟ้าก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากซากปรักหักพังนั่นคือยักษ์ร่างมหึมาที่ประกอบด้วยเปลวเพลิงสีดำทั้งตัว มีรูกลมที่แขนทั้งสองข้าง ไหล่ เข่า และหน้าอก โซ่สีดำทะลุผ่านร่างมาจากความว่างเปล่า ราวกับพันธนาการแห่งชะตากรรมที่ผูกมัดมันไว้กับที่อย่างแน่นหนา“หืม?”ในทันทีที่เห็นเงาร่างยักษ์ที่สูงเทียมฟ้านั้น ใบหน้าของเทพทั้งสี่ก็แสดงความสงสัยพร้อมกัน“นั่นมันอะไรกัน?”“ไม่รู้……ดูเหมือนว่ามันออกมาจากร่างของมนุษย์ในชุดสีแดงผู้นั้น สัตว์ประหลาดเช่นนี้ ข้าเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก”“มนุษย์? เป็นไปได้อย่างไรที่มนุษย์ธรรมดาจะมีอะไรแบบนี้อยู่ในตัว? พลังของสิ่งนั้นไม่ได้อ่อนแอกว่าพวกเราเลย”“มันกำลังมาทางพวกเรา”“อย่าให้มันหน่วงเหนี่ยวพวกเราไว้ แยกย้ายกันไปทำลายหลักศิลา”เทพทั้งสี่แยกย้ายกันออกไปคนละทิศละทาง ในขณะที่เทพแห่งผืนดินเกบกำลังจะบินหลบเลี่ยงเงาร่างยักษ์ที่สูงเทียมฟ้านั้น โซ่ตรวนอันหนักอึ้งเส้นหนึ่งก็พุ่งลงมาอย่างรวดเร็วดวงตาของเกบหรี่ลง ร่างเคลื่อนหลบอย่างว่องไว โซ่ตรวนสีดำขนาดมหึมานั้นฟาดลงบนทุ่งหิมะ หิมะ
