ขาดบางอย่างไป“ถ้านายคิดว่าตัวเองไม่เหมาะที่จะเป็นผู้นำทางให้ทหารใหม่เพราะสิ่งที่เรียกว่าจิตสำนึกทางความคิดพวกนี้ละก็นายคิดมากเกินไปแล้ว” เสิ่นชิงจู่ตบไหล่เขาพลางพูดอย่างมั่นใจ “ในหน่วยนี้ ไม่มีใครเหมาะสมที่จะชี้นำพวกเขามากกว่าหลินชีเยี่ยหรอก”“กลับไปเถอะ ครูฝึกหลิน” เสิ่นชิงจู่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือมาหาเขา“บทเรียนสุดท้ายที่นายจะให้กับพวกมือใหม่ยังไม่จบนะ”ความสับสนในดวงตาของหลินชีเยี่ยจางหายไป เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือของเสิ่นชิงจู่ แล้วลุกขึ้นยืนเขายิ้มบางๆ “ขอบคุณนะ พี่คนเท่”เสิ่นชิงจู่เอามือล้วงกระเป๋า คาบบุหรี่มองเขาแวบหนึ่ง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ส่ายหน้าเงียบๆ แล้วหันหลังเดินไปยังกองร้อยชายแดนพร้อมกับหลินชีเยี่ย…อียิปต์ภายนอกเมืองสุริยันแสงดาวนับไม่ถ้วนหลั่งไหลลงมาจากฟากฟ้า ปิดล้อมเมืองสุริยันทั้งเมืองไว้ภายใน มองจากระยะไกลเหมือนกับลูกบอลสีน้ำเงินเข้มขนาดมหึมา ลอยนิ่งอยู่ท่ามกลางหมอกสีเทาขาวอย่างเงียบงันพลังเทวะอันเกรี้ยวกราดและเปลวไฟวาบขึ้นอย่างต่อเนื่องภายในลูกบอลแสงดารา สงครามเลือดของอาณาจักรเทพที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ได้มาถึงจุดเดือดแล้วในตอนนั้นเอง ร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำค่อยๆ เดินออกมาจากหมอกหนาทึบโลกิเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เมืองสุริยันถูกปิดล้อมอย่างสมบูรณ์ ดวงตาเรียวยาวหรี่ลงเล็กน้อย มุมปากปรากฏรอยยิ้มบางๆ“เป้าหมายของพวกเขาเป็นเมืองสุริย
