ันจริงๆ ด้วย……”เขาก้าวเดิน ค่อยๆ เคลื่อนไปยังขอบของค่ายกลดาราอย่างไม่รีบร้อน พลางเอ่ยพึมพำด้วยดวงตาที่เป็นประกาย“เมืองสุริยันในตอนนี้กำลังอ่อนแอ คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเทพต้าเซี่ยที่เพิ่งกลับมาจากวัฏสงสารและอยู่ในช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด การพ่ายแพ้ของเหล่าเทพอียิปต์ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา……แต่ถ้าเป็นแบบนี้ สถานการณ์ก็จะน่าเบื่อไปหน่อยนะ”เขาเดินไปที่ขอบของค่ายกลดาราขนาดใหญ่ ดวงตาจ้องมองสนามรบภายในแสงดาว ยื่นมือออกไปคว้าในความว่างเปล่า หอกยาวสีทองเข้มโบราณพลันปรากฏอยู่ในมือบริเวณรอบหอกยาวนี้ในความว่างเปล่า มีจุดแสงสีทองล้อมรอบวนเวียนอย่างไร้ระเบียบราวกับหิ่งห้อย ปลายหอกสีทองเข้มสลักด้วยอักขระอย่างละเอียด ดูเหมือนจะแฝงไว้ด้วยพลังกฎเกณฑ์บางอย่าง เมื่อมันปรากฏในอากาศกลิ่นอายอันลึกลับและน่าสะพรึงกลัวพลันแผ่ซ่านออกมานี่คือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังที่สุดของแอสการ์ด และยังเป็นอาวุธประจำกายของโอดิน ราชาแห่งเทพเจ้าทั้งปวงหอกนิรันดร์ กุงเนียร์โลกิกำหอกเล่มนี้ไว้ ยืนนิ่งอยู่นอกค่ายกลดารา หรี่ตามองสนามรบภายใน ราวกับกำลังรอคอยบางสิ่ง“ยังไม่พอ……ต้องรออีกสักพัก……”
