ในทันทีที่เห็นร่างของบุรุษผู้นั้น เทพทั้งห้าที่อยู่ในที่นั้นต่างรู้สึกสะท้านในใจพร้อมกัน‘เมืองสุริยันได้ปิดสนิทแล้ว บุรุษผู้นี้เข้ามาได้อย่างไร? ไฉนถึงไม่รู้สึกถึงพลังของเขาแม้แต่น้อย?’“หยวนสื่อเทียนจุน……”เงาบนเสาเทพสุริยะขมวดคิ้วแน่น “อะไรกัน? เจ้าก็อยากมาถามทางเหมือนเต้าเต๋อเทียนจุนที่เมืองสุริยันของข้าหรือ?”หยวนสื่อเทียนจุนที่ยืนอยู่เหนือเมืองสุริยันส่ายหน้า“ไม่ใช่ วันนี้ข้ามิได้มาเพื่อถามทาง……ข้ามาเพื่อถามความผิด”“ถามความผิด?”เมื่อได้ยินสองคำนี้ ดวงตาของเงานั้นหรี่ลง“เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน เทพแห่งยมโลกโอซิริสของพวกเจ้า ร่วมกับเทพแห่งความตายของอาณาจักรเทพอื่นๆ อีกสามแห่ง ทำลายเมืองผีเฟิงตูของต้าเซี่ยให้แตกเป็นเสี่ยงๆ แล้วต่างฉกฉวยไปคนละชิ้น โดยชิ้นที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในเมืองสุริยันของพวกเจ้าสองปีก่อน เทพทั้งสี่ของอียิปต์ร่วมมือกันโจมตีชายแดนตะวันออก พร้อมกับแอบขโมยเมืองผีเฟิงตูของต้าเซี่ยอีกครั้ง ตัดเมืองหนึ่งเข้าสู่หมอก และตั้งใจใช้สิ่งนี้เป็นสื่อกลางในการสาปแช่งชะตาของประเทศ ทำลายรากฐานของต้าเซี่ยเหล่าเทพแห่งเมืองสุริยันของพวกเจ้า……ยอมรับผิดหรือไม่?”เงาบนเสาเทพสุริยะจ้องมองหยวนสื่อเทียนจุน ในใจพลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดี เขานิ่งไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังส่ายหน้า“ถ้าไม่ยอมรับล่ะ?”“ยอมรับหรือไม่ ไม่สำคัญ” หยวนสื่อเทียนจุนกล่าวเรียบๆ “สิ่งสำคัญคือ ข้าได้ยืนอยู่ที่นี่แล้ว”“เจ้ายืนอยู่ที่นี่แล้ว
