จะเป็นไร?”เงานั้นแค่นเสียงเย็นชา เสาเทพใต้ร่างเปล่งแสงอาทิตย์จ้า เสาอีกสี่ต้นที่เหลือก็มีแสงสว่างพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าติดๆ กันพร้อมกันนั้น ลวดลายเทวะก็ถักทอกันใต้เสาทั้งเก้า ราวกับกำลังบ่มเพาะบางสิ่งทั่วทั้งเมืองสุริยัน เหล่าเทพอียิปต์ต่างบินขึ้นสู่ท้องฟ้าทีละองค์ๆ มองหยวนสื่อเทียนจุนที่ยืนอยู่บนเมฆด้วยความระแวง“ที่นี่คืออาณาจักรเทพของอียิปต์ มิใช่สรวงสวรรค์ต้าเซี่ยของเจ้า” เงานั้นเอ่ยช้าๆ “แม้แต่เทพสูงสุดก็มิอาจต้านทานพลังของอาณาจักรเทพหนึ่งได้ ถึงแม้โอดินเทพผู้ทรงพลังที่สุดแห่งตะวันตกจะมาเอง ก็ทำอะไรเมืองสุริยันของข้าไม่ได้……แล้วเจ้าผู้เดียวจะทำอะไรได้?”หยวนสื่อเทียนจุนยิ้ม “ใครบอกว่าที่นี่มีแค่ข้าผู้เดียว?”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเงานั้นก็หรี่ลง เขาดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางสิ่ง เงยหน้ามองความว่างเปล่าเหนือศีรษะของหยวนสื่อเทียนจุนหยวนสื่อเทียนจุนยืนอยู่บนหมู่เมฆ ค่อยๆ ยกมือขึ้นชี้ไปทางด้านบนอย่างห่างๆ“สรวงสวรรค์”สองคำง่ายๆ นี้ ทำให้ทั้งเมืองสุริยันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เหนือศีรษะในความว่างเปล่า เกิดเสียงระเบิดแหลมแสบแก้วหู พลังเทวะพลุ่งพล่านออกมา เงาทองขนาดมหึมาที่บดบังฟ้าดินค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนเงาทองนั้น วิมานสวรรค์อันยิ่งใหญ่ตั้งตระหง่านนับไม่ถ้วน น้ำตกเซียนหลายสายไหลทะลักออกจากประตูสวรรค์ ตกลงมาจากท้องฟ้าสู่โลกมนุษย์นั่นคืออาณาจักรเทพของต้าเซี่ย และเป็นอาณาจักรเทพบนสรวงสวรรค์แห่ง
