เมื่อได้ยินประโยคนี้ เหล่าเทพทั้งหมดที่อยู่ในที่นั้นต่างตะลึงงันธอร์หันหลังกลับไปมองร่างอันสูงสง่าเบื้องหลัง ม่านตาหดเล็กลงทันทีท่ามกลางบัลลังก์ที่แตกสลาย โอดินผู้สวมเสื้อคลุมสีขาวยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ขมวดคิ้วแน่น ในเบ้าตาสีดำสนิทที่ถูกผ้าปิดตาปกปิดมาตลอดมีหนอนสีแดงเลือดประหลาดนับไม่ถ้วนกำลังเกาะกันเป็นกลุ่ม คืบคลานไปมาบนตัวกันและกันอย่างเงียบเชียบ มองจากระยะไกลดูคล้ายดวงตาสีแดงดวงหนึ่งจิตใจของธอร์สั่นสะท้านอย่างรุนแรง เขาถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น ทั้งฮอดร์ที่ถูกเต้าเต๋อเทียนจุนเหวี่ยงจนล้มลงกับพื้น และเทียร์ที่ถูกโยนลงเขาแล้วเพิ่งปีนขึ้นมาถึงวิหาร ต่างก็ตะลึงงันเช่นกันพวกเขามองร่างที่คุ้นเคยนั้นอย่างเหม่อลอย รู้สึกว่าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย“ท่านพ่อ……” ธอร์เอ่ยปากอย่างงุนงง “ดวงตาของท่านเป็นอะไรไป แล้วเรื่องที่เต้าเต๋อเทียนจุนกล่าวเมื่อครู่……”“เป็นเพียงคำลวงเท่านั้น”โอดินเอ่ยเสียงเรียบ หลับตาปิดบังดวงตาขวาสีแดงเลือดที่ขยับยั้วเยี้ยไม่หยุด เหยียบอากาศก้าวออกไปข้างหน้าพลังเทวะมหาศาลพุ่งออกมาในทันทีบัดนั้น เต้าเต๋อเทียนจุนก็ขยับริมฝีปาก ร่ายคาถาลึกลับ พลังวิเศษรอบข้างปั่นป่วนอย่างรุนแรงสอง พลังเทวะของเทพสูงสุดปะทะกันในวิหารอย่างไม่มีลูกเล่น คลื่นพลังที่แผ่ออกมาทำให้กำแพงวิหารทั้งสี่ด้านแตกร้าวอย่างน่าสยดสยอง เพียงชั่วครู่ วิหารทั้งหลั
