งก็ระเบิดแตกกระจาย!บรรดาเทพผู้นำของนอร์สรีบถอยไปยังพื้นที่ใกล้ภูเขาเทพ ส่วนบุคคลลึกลับสองคนจากมหาวิหารสวรรค์ที่ยืนเงียบอยู่ตรงมุมห้องสบตากันแวบหนึ่ง แล้วรีบถอยออกไปเช่นกัน หลีกเลี่ยงการถูกลากเข้าไปพัวพัน แล้วมองดูเหตุการณ์จากระยะไกลฝุ่นควันบนยอดเขาค่อยๆ จางหายไป วิหารอันยิ่งใหญ่ตระการตา บัดนี้กลายเป็นซากปรักหักพังบนบันไดที่แตกหัก โอดินถอยหลังไปครึ่งก้าว ส่วนเต้าเต๋อเทียนจุนที่อยู่ตรงประตูวิหารถอยหลังไปสองก้าวด้วยเท้าเปล่าปิ่นปักผมหลุดออกไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ผมสีดำยุ่งเหยิงสยายอยู่บนเสื้อคลุมสีขาวดำ กลับเพิ่มความรู้สึกอิสระเสรีขึ้นมาดวงตาของเต้าเต๋อเทียนจุนสงบนิ่งอย่างยิ่ง เขามองร่างอันสง่างามในชุดเทพสีขาว ถอนหายใจยาวแล้วกล่าวว่า“สมกับเป็นผู้ที่ค้ำจุนอาณาจักรเทพไว้เพียงลำพัง เทพผู้ทรงพลังที่สุดแห่งตะวันตกในตำนาน สมคำล่ำลือจริงๆ”เขาเว้นวรรคชั่วครู่ แล้วกล่าวต่อว่า“ดูเหมือนว่า การจะฉีกทำลายเปลือกนอกจอมปลอมของเจ้า ข้าคงต้องใช้ความพยายามอีกหน่อย”เมื่อได้ยินประโยคนี้ โอดินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเต้าเต๋อเทียนจุนผมเผ้ายุ่งเหยิง ยืนเท้าเปล่า แต่ดวงตายังคงบริสุทธิ์ไร้มลทิน เขาค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น ประกบนิ้วเป็นรูปกระบี่แล้วชี้ไปทางทิศตะวันออกอย่างช้าๆ “ซีหวังหมู่ วันนี้ข้าขอยืมกระบี่จากเทือกเขาคุนหลุนสักครั้ง”เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ……เทือกเขาคุนหลุนภายใต้แสงอรุณ เสียงหนึ่งแทรกผ่านห้วงอวกาศอันไ
