ลกิและธอร์“วันนี้ก็คือ… วันที่สิบตามที่เขียนไว้ในจดหมายท้าประลอง” ธอร์สวมเสื้อคลุมยาวสีแดง ยืนอยู่ใต้บัลลังก์เทพขมวดคิ้วแน่น “เทพต้าเซี่ย… จะมาจริงๆ หรือ?”“หึหึ ใครจะไปรู้”โลกิที่ยืนอยู่ข้างๆ เล่นกระบี่ไม้อย่างไม่ใส่ใจ ที่ปลายด้ามของกระบี่ไม้มีกระดาษบางๆ แผ่นหนึ่งผูกติดอยู่นั่นคือจดหมายท้าประลองของเทพเจ้าที่ปักอยู่หน้าบัลลังก์เทพเมื่อสิบวันก่อน“สะพานรุ้งขาดไปแล้ว ต่อให้เขาอยากมาก็เข้าแอสการ์ดไม่ได้” เทียร์ เทพแห่งสงครามกล่าวเสียงเรียบ “แต่ถึงเขาจะมา พวกเราก็ไม่กลัวหรอก ไฮม์ดัลล์เฝ้าอยู่หน้าสะพานรุ้ง เหล่าเทพแห่งแอสการ์ดของเราก็ไม่เคยกลัวการต่อสู้…พวกเราไม่ต้องการการสนับสนุนจากกองกำลังอื่น”สิ้นเสียง เขาก็เหลือบมองชายสองคนที่อยู่ตรงมุมห้องอีกครั้งบนบัลลังก์เทพ ชายชราตาเดียวมองผ่านประตูใหญ่ที่เปิดกว้างของวิหารเทพ ตกลงบนสะพานรุ้งที่อยู่สุดขอบของแอสการ์ด ท้องฟ้านอกสะพานถูกย้อมด้วยสีมืดหม่นของราตรี ดวงดาวมากมายบนฟ้าดูเหมือนจะยิ่งหม่นลงเรื่อยๆเขาหรี่ตาลงเล็กน้อยพรึ่บ!!ทันใดนั้น ปลายของกระบี่ไม้ที่โลกิกำลังเล่นอยู่ในมือ เปลวไฟเล็กๆ พลันปรากฏขึ้นบนพื้นผิวบางๆ ของกระดาษลุกไหม้อย่างรวดเร็วสีหน้าของโลกิพลันเปลี่ยนไป เขาโยนกระบี่ไม้ทิ้งทันที กระบี่ไม้ที่เบาหวิวตกลงกลางวิหารอันกว้างใหญ่ ส่งเสียงดัง แกว่งไปมาเบาๆ ไม่กี่ครั้ง ก่อนจะหยุดนิ่งแสงรุ่งอรุณสายหนึ่งฉีกผ่านท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิด ทะลวงผ่
