ยอดเขากงเก๋อท่ามกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำ มือข้างหนึ่งคว้าขอบหน้าผาที่เกือบจะตั้งฉาก ร่างหนึ่งปีนขึ้นไปถึงยอดเขาอย่างยากลำบาก กลิ้งไปมาในหิมะราวกับโคลน ก่อนจะนอนหงายอยู่บนพื้นอีกร่างหนึ่งปีนขึ้นมาติดๆ ไอหนักๆ หลายครั้ง เดินโซเซไปสองก้าว แล้วล้มฟุบลงบนพื้นหิมะสองหนุ่มนอนอยู่บนยอดเขา หายใจหอบถี่หลูเป่าโย่วชำเลืองมองฟางโม่ มุมปากที่เย็นเฉียบโค้งขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่“นาย… แค่ก แค่ก แค่ก… นายช้ากว่าฉันครึ่งวินาที”“ถ้าไม่ใช่เพราะฉันจับก้อนหินลวงตาผิดไป แล้วลื่นลงไปหลายเมตร คนที่ช้ากว่าก็คงเป็นนายแล้ว” ฟางโม่หัวเราะเยาะเบาๆ หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ “แต่เอาเถอะ ยอมรับผลการพนัน… ฉันยอมรับว่าครั้งนี้นายชนะ หลูเป่าโย่ว”ตูม!!แสงสว่างจ้าของเทพและเสียงครืนต่ำๆ ดังมาจากชายแดนที่ไกลออกไป หลูเป่าโย่วและฟางโม่ต่างตกตะลึงพยายามลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบาก แล้วหันไปมอง หมอกดำไร้ที่สิ้นสุดกำลังม้วนตัวอยู่ไม่ไกลจากชายแดนท่ามกลางทุ่งหิมะอันกว้างใหญ่ มีหลักศิลาสีดำขนาดใหญ่โตตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นดินราวกับเสาหินยักษ์ที่ทอดยาวถึงฟากฟ้า เหล่าทวยเทพยืนเรียงรายอยู่ข้างศิลาศักดิ์สิทธิ์ พุ่งเข้าหามันทีละองค์“เฟิงตูต้าตี้แห่งต้าเซี่ย รับพระบัญชาของเทียนจุน ขอสละพลังของตน เพื่อคุ้มครองประชาชนต้าเซี่ย ให้สงบสุขตลอดกาล!”“ชื่อจิงจื่อ เซียนคุนหลุนแห่งต้าเซี่ย รับพระบัญชาของเทียนจุน ขอสละพลังของตน เพื่อคุ้
