มครองประชาชนต้าเซี่ย ให้สงบสุขตลอดกาล!”“หวงหลง เซียนคุนหลุนแห่งต้าเซี่ย รับพระบัญชาของเทียนจุน ขอสละพลังของตน เพื่อคุ้มครองประชาชนต้าเซี่ยให้สงบสุขตลอดกาล!”“ฉุ่ยเต๋อซิงจวินแห่งต้าเซี่ย รับพระบัญชาของเทียนจุน ขอสละพลังของตน เพื่อคุ้มครองประชาชนต้าเซี่ย ให้สงบสุขตลอดกาล!”“……”เหล่าทวยเทพแห่งต้าเซี่ย ทยอยกันเข้ามาราวกับหิ่งห้อยที่บินเข้ากองไฟ เผาผลาญพลังเทวะที่สั่งสมมาชั่วชีวิตพุ่งเข้าหาหลักศิลาที่ทอดยาวถึงฟ้าทุกครั้งที่เทพองค์หนึ่งหลอมรวมเข้าไป รูปทรงของหลักศิลาก็จะแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย เมื่อหมอกดำที่ม้วนตัวอยู่ใกล้เข้ามาถึงชายแดนของต้าเซี่ย หลักศิลานี้ก็มีความสูงถึงหลายร้อยเมตรแล้ว!“นั่น……นั่นคือ……” ฟางโม่มองภาพตรงหน้า ยืนตะลึงอยู่กับที่หลูเป่าโย่วยืนอยู่บนยอดเขา ราวกับลืมความเหนื่อยล้าและบาดแผลบนร่างกาย จ้องมองไปยังที่ไกลๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง“นั่นคือภาพฉายเมื่อร้อยปีก่อน เหล่าเทพของต้าเซี่ยสละร่างกลายเป็นหลักศิลา คอยปกป้องชายแดน” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของทั้งสองทั้งสองหันไปมอง เห็นชายสองคนสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม นั่งอยู่บนก้อนหินที่ยื่นออกมา คนหนึ่งคือไป๋หลี่พั่งพั่งที่พวกเขาเพิ่งพบเมื่อครู่ อีกคนคือเสิ่นชิงจู่ที่คาบบุหรี่และนิ่งเงียบ“ภาพฉายของเทพต้าเซี่ยเมื่อร้อยปีก่อน?” ฟางโม่พึมพำ “สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นจริงเหรอครับ?”“แน่นอน ไม่เช่นนั้นทำไมสรวงสวรรค์ของต้าเซี่ยถึงแตกสลาย
