เสียงนั้นดังขึ้นในชั่วพริบตา เหล่าเทพของต้าเซี่ยที่กำลังพยายามสกัดกั้นหมอกดำอย่างสุดกำลัง ต่างสะท้านไปทั้งร่าง“สถานการณ์รุนแรงถึงเพียงนี้แล้วหรือ? แม้แต่เทียนจุนทั้งสามก็ยังไม่สามารถจัดการกับหมอกนี้ได้?” เทพเจ้าแห่งสายฟ้าเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ“ไม่ใช่ มีวิธีต่อต้านหมอกนี้อยู่มากมาย……” อวี้ติ่งเจินเหรินทำท่าร่ายอาคมด้วยมือข้างเดียว หันกลับไปมองดินแดนต้าเซี่ยเบื้องหลังแล้วยิ้มอย่างขมขื่น “แต่ในระหว่างนั้น ความสูญเสียของมนุษย์จะต้องมากมายมหาศาล แม้ว่าพวกเราจะสกัดกั้นหมอกได้ แต่รากฐานของต้าเซี่ยก็จะเหือดแห้งไปจนหมดสิ้น”“ต้าเซี่ยอาจไม่มีพวกเราเหล่าเทพได้ แต่ไม่อาจขาดประชาชนนับร้อยล้านไปได้”เมื่ออวี้ติ่งเจินเหรินกล่าวจบ เหล่าเทพในบริเวณนั้นต่างตกอยู่ในความเงียบ“แต่ถ้าพวกเราตกสู่วัฏสงสารแล้วต้าเซี่ยจะทำอย่างไร? พวกเทพต่างแดนจะไม่ฉวยโอกาสโจมตีต้าเซี่ย ทำลายดินแดนและแย่งชิงรากฐานหรอกหรือ?”“ไม่หรอก ขอบเขตที่หมอกนี้ปกคลุมไม่ได้มีแค่ต้าเซี่ยของเราเท่านั้น ดินแดนต่างๆ ในทะเลก็ถูกหมอกโจมตีเช่นกัน ในตอนนี้ หากพวกเทพต่างแดนเลือกที่จะเสียสละตนเองเพื่อรักษาดินแดนเช่นกัน โลกใบนี้ก็จะเข้าสู่ยุคไร้เทพอย่างสมบูรณ์ อีกอย่างหนึ่ง แม้ว่าพวกเขาจะมีเทพบางส่วนที่เหลือรอด ก็ต้องบาดเจ็บสาหัส ไร้เรี่ยวแรงที่จะโจมตีต้าเซี่ย และด้วยหมอกนี้ พวกเขาก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในระยะเวลาอันสั้น จะไม่เป็นภัยคุกคามที
