กับเทพเจ้าได้จริงๆ ใช่ไหมแต่ว่า… จะใส่ ‘เจตจำนง’ ทำให้กระบี่เกิด ‘อารมณ์’ ได้อย่างไร?ในขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังครุ่นคิด เหล่าเทพของต้าเซี่ยที่อยู่หน้าหมอกก็กำลังวุ่นวายอลหม่านเงาร่างของเทพหลายองค์พุ่งออกมาจากหมอกดำมืด แสงสว่างของพลังเทวะรอบกายหม่นหมองอย่างยิ่ง พวกเขาเหมือนนกที่ปีกหัก ล้มลุกคลุกคลานลงบนพื้น ก้มตัวไอออกมาอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่ไอ จะมีหมอกดำจำนวนมากพุ่งออกมาจากร่างกาย สีหน้าดูอิดโรย“ท่านหวงหลงเจินเหริน ชื่อจิงจื่อ จวี้หลิวซุน!”พระสงฆ์ร่างอ้วนหัวโต สวมจีวรบินมาถึงข้างกายพวกเขา แสงพุทธะกลุ่มหนึ่งพุ่งออกจากฝ่ามือเข้าสู่ร่างของทั้งสาม พยายามขับไล่หมอกดำออกจากร่างกายพวกเขา แต่กลับไม่สามารถขยับมันได้แม้แต่น้อย“ไม่ต้องเสียแรงเปล่าหรอก เทียนเผิง… เอ่อ ทูตพุทธพิธี” หวงหลงเจินเหรินไอหลายครั้ง สีหน้าซีดขาวแย้มยิ้ม“หลังจากเจ้าบรรลุธรรมแล้ว เรียกเจ้าแบบนี้ก็รู้สึกไม่คุ้นเคยอยู่บ้าง”“ท่านเซียนคุนหลุนทั้งสาม สถานการณ์ในหมอกเป็นอย่างไรบ้าง?”“……ไม่ดีเลย” หวงหลงเจินเหรินส่ายหน้า “พวกเราเพียงแค่บินไปในหมอกไม่กี่ลี้ ก็เจอกับการโจมตีของสัตว์ประหลาดและปีศาจถึงเจ็ดแปดระลอก จำนวนของพวกมันมากกว่าที่เราคาดคิดไว้มาก หากพวกเราไม่รีบกลับมา ข้าเกรงว่าหลังจากพลังเทวะเสื่อมถอยลงอย่างสมบูรณ์แล้ว พวกเราคงถูกพวกมันล้อมโจมตีจนตายแน่”
