้องสาวของนาย ก็ไปสิ ไม่ว่าอนาคตจะเจออะไร นายก็จะอยู่เคียงข้างเธอ สำหรับนาย เธอคือบ้านที่นายต้องปกป้องไม่ใช่เหรอ?อีกอย่าง ใครบอกว่าคนที่มาประจำการที่แนวหน้าต้องมีจุดประสงค์แรกเริ่มที่ยิ่งใหญ่และไม่เห็นแก่ตัวด้วย?ลุงหลี่ที่อยู่หอพักข้างๆ นั่น ตอนที่เขาเข้ากองทัพ จุดประสงค์แรกก็แค่อยากได้งานที่มั่นคง เพื่อกลับบ้านเกิดแล้วจะได้หาเมียง่ายๆ ส่วนพี่หยางที่นอนเตียงเลขสองฝั่งตรงข้าม เขาเข้ากองทัพก็แค่คิดว่าเป็นทหารดูเท่ดี ในยุคสมัยของพวกเขา เด็กผู้ชายทุกคนก็อยากเป็นทหารยศใหญ่ น่าเกรงขามดีจะตาย!จุดประสงค์ของพวกเขาสูงส่งไหม? ก็ไม่นะ? แต่นายลองดูสิ ถ้าถึงเวลาที่ต้องออกรบและเสียสละจริงๆ พวกเขาจะขมวดคิ้วสักนิดไหม?”ซูเจ๋อชะงักไปเคอจ่างหลินตบหลังเขาทีหนึ่ง แล้วชี้ไปทางด้านหลังของกองร้อยชายแดน ผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ของต้าเซี่ย“คนเรานะ มันเติบโตได้ บางทีเหตุผลที่ทุกคนมารวมตัวกันที่นี่อาจจะแตกต่างกัน แต่ทุกวันที่ได้เห็นแสงไฟนับหมื่นหลังแนวชายแดน นายก็จะเข้าใจว่า เมื่อเรายืนอยู่ตรงนี้แล้ว ความรับผิดชอบและภาระบางอย่าง เราก็ต้องแบกรับมันไว้”ซูเจ๋อนิ่งราวกับรูปปั้นเป็นเวลานาน ความสับสนในดวงตาค่อยๆ จางหายไป ความกังวลที่รบกวนจิตใจมาตลอดคลี่คลายลง เขารู้สึกโล่งอกเขาคิดมากเกินไปจริงๆเขาอยากเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีก็แค่เพื่อปกป้องน้องสาวของตัวเอง แล้วมันจะเป็นไรไป? ใครบอกว่าไม่สามารถเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรี
