อเป็นแบบนั้น”“แม่ของผมได้เสียสละเพื่อหน้าที่ในการปกป้องไปแล้ว ผมไม่อยากให้น้องสาวต้องเดินรอยเดียวกัน ผมรู้ว่าความคิดแบบนี้มันอ่อนแอและเห็นแก่ตัว แต่ตอนนี้ น้องสาวคือโลกทั้งใบของผม ผมไม่มีความคิดเสียสละอย่างไม่หวังผลตอบแทนเหมือนพวกเธอที่จะไปปกป้องคนอื่น ผมแค่อยากปกป้องน้องสาวให้ดี แค่นี้ก็พอแล้ว ลุงจ่างหลิน คนแบบผมถึงแม้จะเป็นผู้พิทักษ์ที่หนึ่ง ก็คงเป็นแค่คนแปลกแยกที่เห็นแก่ตัว ผมไม่มีความเชื่อมั่นที่จะปกป้องบ้านเกิดเมืองนอนที่ยิ่งใหญ่และเสียสละ… บางที ผมอาจจะไม่เหมาะกับที่นี่”ซูเจ๋อพูดมาอย่างยาวเหยียดในคราวเดียว เคอจ่างหลินไม่ได้ขัดจังหวะเลยสักคำ เขาเพียงแต่รอให้อีกฝ่ายพูดจบแล้วมองซูเจ๋ออย่างซับซ้อนเขายื่นมือออกไปเคาะหน้าผากเด็กหนุ่ม“ไอ้หนุ่มโง่ นายรู้ไหมว่าทำไมในคำว่า ‘ปกป้องบ้านเกิดเมืองนอน’ ถึงมีคำว่า ‘ปกป้องบ้าน’ อยู่ข้างหน้า?” เคอจ่างหลินมองด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมาย “นายนี่คิดอะไรซับซ้อนเกินไปแล้ว……พูดตามตรงนะ ฉันไม่ได้มีการศึกษาสูงหรอก จิตสำนึกก็ไม่ได้สูงส่งอย่างที่นายคิด ฉันรู้แค่ว่า ถ้าแนวชายแดนนี้พังลง อาน่าและน้องชายสองคนของฉันก็จะตกอยู่ในอันตราย ที่ฉันยืนอยู่ตรงนี้ก็เพื่อปกป้องความปลอดภัยของพวกเขา แต่เมื่อรวมครอบครัวเล็กๆ นับล้านครอบครัวเข้าด้วยกัน มันก็คือประเทศของเราไม่ใช่เหรอ? ไม่มีบ้าน แล้วจะมีประเทศได้อย่างไร? ไม่มีประเทศ แล้วจะมีบ้านได้อย่างไร?นายอยากปกป้องน
