‘พี่ลิง?’หลินชีเยี่ยจำร่างที่เหยียบเมฆจากไปได้ในทันที ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย เขาหันไปพูดกับคนอื่นๆ ว่า“พวกนายดูแลทหารใหม่ไว้ให้มั่นคง เดี๋ยวฉันมา”พูดจบ ใต้เท้าหลินชีเยี่ยก็มีกลุ่มเมฆม้วนตัวมา รองรับร่างของเขาไว้ แล้วพุ่งตามไปอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นหลินชีเยี่ยจากไป ไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ ก็มองหน้ากัน สีหน้าดูจริงจังขึ้นมา“ทหารใหม่ไปถึงไหนกันแล้ว?”“พวกที่เร็วก็ถึงเชิงเขากงเก๋อแล้ว ส่วนพวกที่ช้าหน่อยก็คงเหลืออีกประมาณครึ่งวันนิดๆ”“ช่วงเวลาพิเศษแบบนี้ พวกเราควรระมัดระวังไว้หน่อยจะดีกว่า” อันชิงอวี๋ ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว “ตอนนี้ทหารใหม่ทั้งหมดกระจายอยู่สองที่ คือที่เขากงเก๋อกับที่หน่วยป้องกันชายแดนคาอวี้เสินหน่วยป้องกันชายแดนมีทหารใหม่อยู่มากกว่า ก็ให้ฉัน เจียงเอ่อร์ และเฉาเยวียนไปดูแลที่นั่น ส่วนพั่งพั่ง นายอยู่ที่นี่กับพี่คนเท่ คอยดูแลทหารใหม่ที่เขากงเก๋อ ถ้ามีอะไรก็ติดต่อมาทางวิทยุ”“ได้” เกี่ยวกับการจัดการของอันชิงอวี๋ ทุกคนไม่มีข้อคัดค้านแม้แต่น้อย พวกเขาแยกย้ายกันออกเป็นสองกลุ่มทันที บินไปในทิศทางที่แตกต่างกันณ เชิงเขากงเก๋อฟางโม่ย่ำรองเท้าบู๊ตลงในหิมะที่หนาทึบแล้วค่อยๆ ดึงออกมา พยายามเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างยากลำบากใบหน้าซีดขาวของเขาปรากฏรอยแดงที่ไม่เป็นธรรมชาติหลังจากการเดินทางอย่างต่อเนื่องหลายวัน แม้แต่เขาก็แทบจะทนไม่ไหว ความหนาวเย็น ความกดอากาศต่ำการออกกำล
