สนมาก ข้อมูลต่างๆ ผสมปนเปกันไปหมดไม่มีเบาะแสอะไรเลย “เวลาก็ใกล้จะหมดแล้ว ผมต้องออกจากเทือกเขาคุนหลุน กลับไปยังโลกมนุษย์แล้ว……”เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่ชั่วโมงก่อนถึงวันสุดท้ายของการทดสอบเจ็ดวัน เขาต้องรีบกลับไปก่อนที่ทหารใหม่จะเสร็จสิ้นการฝึกหลินชีเยี่ยหันหน้ากลับมา ดวงตาทั้งสองมองไปที่หยางเจี่ยนที่อยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกซับซ้อน“อืม” หยางเจี่ยนพยักหน้าเบาๆ “เจ้าไปเถอะ… แล้วพบกันใหม่ในภายหน้า”หลินชีเยี่ยดูเหมือนอยากจะพูดอะไรเพิ่มเติม แต่สุดท้ายก็เพียงพูดแค่สี่พยางค์ง่ายๆ“แล้วพบกันครับ”“ข้าด้วย” นาจาโบกมือให้เขาพลางยิ้มพูดว่า “แล้วพบกันในภายหน้า หลังจากเจ้าบรรลุเทพแล้ว พวกเราจะต่อสู้กันอย่างสนุกสนาน!”หลินชีเยี่ยยิ้มเล็กน้อย แล้วหมุนตัวบินไปยังทางออกของเทือกเขาคุนหลุนเท้าขวาของเขาเพิ่งก้าวออกไปหนึ่งก้าว เทือกเขาคุนหลุนที่อยู่ใต้เท้าของเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงขึ้นมาทันที!
