หารสวรรค์และนางกำนัล รวมถึงวิหคเซียนทั้งหมดในบึงเหยาถูกสังหารจนไม่เหลือผู้ใดรอดชีวิต เลือดซึมลงดินในสวนท้อสวรรค์ ทำให้ทั้งบึงเหยากลายเป็นสีเลือดเรื่องนี้ถึงขั้นทำให้เทพสูงสุดสองพระองค์ต้องออกมา พวกเขาใช้วิชาปิดผนึกบึงเหยาสามวันสามคืน หลังจากนั้นเรื่องราวจึงสงบลง อย่างไรก็ตาม สาเหตุที่พระนางสังหารหมู่ที่บึงเหยาในปีนั้นไม่มีใครรู้ บางทีอาจมีแค่ตัวพระนางเองกับเทพสูงสุดสองพระองค์เท่านั้นที่รู้”‘ซีหวังหมู่ลงมือสังหารหมู่ที่บึงเหยาด้วยตนเอง? เรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับการสูญหายของโอสถอมตะไหม?แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับการปรากฏตัวของเจียหลาน……?’หลินชีเยี่ยรู้สึกว่าทุกอย่างตรงหน้าเขากลับมาสับสนวุ่นวายอีกครั้ง“จริงสิ ทำไมผ่านไปหลายวันแล้ว พวกเรายังไม่หายไปอีก?” นาจาเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ มองมือทั้งสองข้างของตัวเองอย่างสงสัย “เงานี้คงอยู่นานเกินไปหน่อยแล้วใช่ไหม?”หลินชีเยี่ยได้สติกลับมา ส่ายหน้าพลางพูดว่า “บางทีอาจเป็นเพราะพระนางเบื่อ……”พูดได้ครึ่งประโยค หลินชีเยี่ยก็ชะงักอยู่กับที่‘ไม่ถูกสิ’‘ตอนนี้งานชุมนุมท้อสวรรค์จบลงแล้ว ทั้งบึงเหยานอกจากหยางเจี่ยนและนาจาที่อยู่ตรงหน้า ก็ไม่ควรมีเทพต้าเซี่ยอื่นอยู่แล้ว ถึงซีหวังหมู่จะอยากหาอะไรสนุก ก็ไม่ควรเลือกเวลานี้สิ?’‘อีกอย่าง โลกิเพิ่งบุกโจมตีบึงเหยาไป ตอนนี้เธอจะว่างพอมาเบื่อได้ยังไง?’“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน” หลินชีเยี่ยถอนหายใจ ตอนนี้สมองของเขาสับ
