เชื่อซือเสี่ยวหนานแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่การที่ซือเสี่ยวหนานพูดถึงดอกฮิกันบานะสีเขียว ก็เพื่อต้องการส่งสัญญาณบางอย่างให้เขา……ซือเสี่ยวหนานยังคงเป็นซือเสี่ยวหนานคนเดิมในหน่วย 136 ของเมืองชางหนานเมื่อครั้งนั้นหลินชีเยี่ยยืนอยู่ที่ประตูตำหนักโอสถที่แตกหัก เงยหน้ามองท้องฟ้า……เหนือบึงเหยาฉลองพระองค์สีม่วงปักลายทองของซีหวังหมู่พลิ้วไหวเบาๆ ในสายลม มือถือกระจกคุนหลุน มองลงมาอย่างเย็นชาที่โลกิผู้บาดเจ็บทั่วร่างอยู่ระหว่างเทือกเขาหลังจากนั้น เธอเหมือนจะรู้สึกถึงบางสิ่ง หันหน้าไปมองทางที่ซือเสี่ยวหนานจากไปเธอขมวดคิ้วเข้าหากันทันทีโลกิเห็นซือเสี่ยวหนานทำสำเร็จ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม กระอักเลือดสีแดงเข้มออกมา รอบตัวเริ่มเปล่งประกายสีดำแปลกประหลาดอีกครั้งในชั่วขณะต่อมา โลกิและซีหวังหมู่ต่างลงมือพร้อมกัน เป้าหมายคือซือเสี่ยวหนานที่อยู่ไม่ไกลซีหวังหมู่ยื่นฝ่ามือที่ขาวราวหยกออกไป กำมือเบาๆ ในอากาศไปทางซือเสี่ยวหนาน พลังศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่พุ่งออกมาซือเสี่ยวหนานรู้สึกว่าพลังวิญญาณรอบตัวพลันปั่นป่วนขึ้นมา ลายฝ่ามือสายแล้วสายเล่าก่อตัวขึ้นในอากาศราวกับท้องฟ้าสีเขียวที่บดบังแสงอาทิตย์ซือเสี่ยวหนานเงยหน้ามอง เห็นฝ่ามือขนาดมหึมาที่ดูเหมือนไร้ที่สิ้นสุด กำลังค่อยๆ งอนิ้วเข้า ร่างของเธอภายใต้ฝ่ามือยักษ์นี้ช่างเล็กจิ๋วราวกับมดตัวหนึ่ง ดูเหมือนว่าอีกเพียงครู่เดียวก็จะถูกบีบตายเหมือนมด
